Goede Vrijdag

29 maart

Vandaag is het weer een gewone dag, dus lekkere temperatuur, redelijk veel wind en af en toe een zonnetje. Boven de bergen hangen de meest dreigende luchten, maar daar merken wij in het lager gelegen gebied niet veel van. Gelukkig maar. In de tuin is de lente al volop aan de gang. De paradijsvogelbloem bloeit nu volop. er is nog één knop die op punt van opengaan staat. Dan bloeit alles. Gisteren waren we bij Frans en Marjo Hoff in La Nucia, zo'n 120 km zuidelijker dan wij zitten en daar hadden ze net de uitgebloeide bloemen weggeknipt. Zoveel scheelt het weer hier naarmate je zuidelijker gaat. De citrusbomen bloeien ook. Toen ik vanmiddag even naar buiten liep door de keukendeur, kwam de zoete lucht van de bloesem me tegemoet, voor het eerst. Ik ben meteen op zoek gegaan welke bomen bloeien. Dat is dus de sinaasappel, waarvan ik eerder de knopjes had laten zien, verder de citroenboom en de mandarijn. Het grappige is dat ze ook allemaal anders bloeien. Op de foto linksboven zie je de citroen, met roze knopjes en behoorlijk grote bloemen, De mandarijn heeft kleinere witte bloemen en de sinaasappel heeft grotere witte. Er staan totaal 8 verschillende citrussen in onze tuin, dus het is echt spannend wat eruit groeit. Ik weet wel dat er de afgelopen twee à drie jaar niet echt naar ze is omgekeken en van Frans begreep ik dat naarmate je ze meer vertroetelt ze meer opbrengen, dus dat gaan we doen.

De boom die het eerste bloeide en waarvan ik dacht dat het een amandelboom was, heeft nu vruchtjes die iets groter zijn dan een kers. Ze zijn allemaal een beetje bruinig van buiten, of dat zo hoort weet ik niet, maar ik heb er eentje doorgesneden en ik verbeeld me dat ik een abrikoosluchtje bespeurde. Dus....wie weet wordt het toch een abrikoos. In de vermoedelijke vijgenboom zit nog geen leven, jammer genoeg. Ik vrees dat hij overleden is, al vertelde Frans dat er heel wat moet gebeuren voor een vijgenboom het loodje legt. Ik krijg in elk geval van hem in de herfst een stek van zijn boom. Daar zit elk jaar zoveel vrucht aan dat hij er niet tegenaan kan eten, hij heeft er jam van gemaakt, chutneys, maar evengoed had hij teveel vijgen. Laat ze maar komen!

Tenslotte de druif, die begint ook uit te lopen. Op de velden in de buurt zitten ook allemaal klein groen blad aan de druiven, hier ( wij zitten wat hoger) is het nu ook zover. Ben erg benieuwd wat voor druif het is... Je moet wel goed kijken om de blaadjes te zien, maar ze zitten er echt! Rob loopt trouwens onderhand heen en weer van zijn werkhok naar de logeerkamers, want daar staan de deurtjes van de keukenkastjes. Die zijn intussen twee keer geschilderd en komen nu weer terug in de keuken, die er nu heel "open" uitziet zo zonder deurtjes. Het is zulk lekker klusweer alsdus Rob en hij maakt van de bijkeuken een prima werkplaatsje waar jammer genoeg wel het een en ander ontbreekt. Zo is hij op de foto bezig om een constructie te maken die een bankschroef moet vervangen. Gaat natuurlijk lukken!

Overigens weet ik nog niks van de "raadselboom" niemand heeft me verder kunnen helpen en

ook de mensen die op bezoek komen herkennen hem niet. Hij begint wel steeds geliger te worden al bloeien de bloempjes wel af en toe. Probeer het nog maar eens: als iemand hem herkent dan hoor ik het graag. Hier is hij nog eens, met op de achtergrond de oleanders die allemaal in knop staan en die hier groeien als onkruid. En kort geleden ontdekte ik ook de mimosa. Ineens bloeien ze allemaal en ik heb de indruk dat het tot het onkruid behoort hier, al heeft een buurman een kanjer van een mimosaboom in de tuin staan, die komt er dus bij ons ook nog in het najaar bij. Als we hem kunnen vinden. Misschien vinden jullie het een beetje saai, al dat geschrijf over de tuin, maar voor mij is het net een bezoek aan een subtropische kas. Je ziet steeds weer iets nieuws en dan nog allemaal in je eigen tuin. Voor de grapjassen die moesten lachen om mijn "moestuintje" in het echt natuurlijk mijn kruidentuintje, er is nog niks opgekomen. Ik kan het spul de grond wel uitkijken, maar er is nog niks. Zodra ik de eerste plantjes ontwaar, komt er een foto, als we dan tenminste nog hier zijn. Daar begint nu snel een einde aan te komen. 

Op 10 april vertrekken we hier om 10 uur 's avonds. Rob wil graag in een keer naar Friesland rijden en zien hoe dat ons bevalt, al vind ik dat maar een matig plan. Maar als we te moe zijn vinden we altijd een plekje om te slapen. We vertrekken dus woensdag over een week. Dat is al best snel. Maar goed we wonen tenslotte in Nederland, dus gaan we nu ook echt terug naar ons eigen huis. In de meivakantie komen de anderen hier, dus het huisje hier staat niet lang leeg. Er volgen dus denk ik nog 2 of drie blogjes en dan is het weer een tijdje stil op het Spanje-front. Maar als troost, we zien elkaar weer snel in Nederland.

Tot de volgende keer. 

17 maart

HONDEN!!!!

Het moest er een keer van komen en inderdaad, gisteren kwam er een nieuwe buurman kennis maken, ik deed het hek open en zoeffff weg waren ze....Flynn en Maeve. Enfin eerst de buurman maar binnen gelaten en overgedragen aan Rob en daarna de auto gepakt om die klierenpitten te gaan zoeken. Eerst heb ik nog even in de buurt gelopen maar ze waren spoorloos verdwenen. Met al die natuur om ons heen is de verleiding om  echt ver weg te gaan natuurlijk groot. Dan maar met de auto. Anderhalf uur lang heb ik rondgereden en ik zag ze niet. Dan krijg ik een soort boosheid, waardoor het me niet veel meer kan schelen en dus ben ik naar huis gegaan. Rob was inmiddels bij de buurman, kijken naar zijn "technische snufjes" maar toen ik eraan kwam, nam hij het zoeken over. Nog een uur heeft hij nodig gehad om ze te vinden. Ze waren een flink eind weg en zo moe dat ze bij het springen in de auto een steuntje nodig hadden. Eenmaal thuis waren ze zo timide... we denken dat ze echt verdwaald waren en blij zijn dat we ze gevonden hebben. Hopelijk hebben ze ervan geleerd....ik wel in elk geval. In het vervolg kijk ik wel twee keer uit voor ik het hek open doe voor vreemde mannen! Intussen is Rob druk in de weer in de bijkeuken. Er komt daar een waterreservoir voor de droge tijd in de zomer. Als ze hier namelijk gaan irrigeren (de citrusplantages) valt de druk van de waterleiding weg en als je pech hebt is er dan een dag geen leidingwater. Iedereen hier in de buurt heeft daar voorzieningen voor, sommige mensen hebben we 3 kuub aan opslag, wij gaan voor een bescheiden 750 l. De tank met pomp komt in de bijkeuken. In dat mooie lege hoekje heeft Rob inmiddels een betonplaatje gestort, waterpas, waarop de tank komt. Er komt dan ook nog een drukregelaar op, want de waterdruk is hier zo hoog dat je de kraan uit het aanrecht blaast als je niet oppast. Het weer werkt natuurlijk prima mee, want met dit weer is het heerlijk klussen! Overigens staat er ook nog een oude tank van 1 kuub, maar die gebruiken voor onze eigen irrigatie!De tuin is mijn klus, iets wat ik erg leuk vind. Naast het huis heb ik een border waarin ik allerlei vetplanten verzamel. Hier bloeien die allemaal, dus haal ik overal, uit de natuur planmatjes vandaan in de hoop dat ze aanslaan. Dus ook hier geven we water in de tuin. Gisteren heb ik ook een begin van een kruidentuintje aangelegd. Peterselie, Bieslook en Basilicum. Ik hoop dat ze gaan groeien. Het zijn wel Spaanse zakjes zaad, dus je zou denken dat ze gaan groeien....ik kijk ze de grond uit! De potgrond die ik erop gestrooid heb was al zo droog dat ik met de gieter mijn naam in de aarde kan schrijven. Maandag ga ik op een gieter met een sproeier uit. Dat moet beter werken. Met de paradijsvogelbloem (Strelitia) gaat het prima, de eerste bloem was inmiddels uitgebloeid, maar er kwam tot mijn verrassing een tweede bloem uit dezelfde knop. De volgende knop is onderweg. Het blijft een prachtige plant. Toen Lubette en Hessel hier waren hebben ze een volledig verwilderde pampasgrasplant voor me gesnoeid. Hij was echt meer dan gehalveerd en zag eruit als een bult dood gras. Inmiddels steken er weer allemaal verse groene punten uit, het begin van een hele nieuwe groei! Het laatste nieuwtje heb ik ook op de foto staan, de sinaasappelboom gaat alweer bloeien, de eerste witte knopjes zitten er al in. Ik had het eerder verwacht bij de mandarijnen en de citroen, maar deze wint het dus. Ik geniet van al die pracht en praal in de tuin. Het is wel vreemd dat er weer een leeg stuk in dit verhaal ontstaat, maar dat is iets waaraan ik niks kan doen helaas. Tot slot nog een plaatje van de bloeiende maagdenpalm (vinca major varigatum). Tot de volgende keer.

 

9 MAART

De logees zijn vertrokken

Na zo'n weekje logees is het altijd weer stil in huis. De afgelopen week hebben Dien en Christ zich verdiept in ons Spaanse leventje. We hebben hen net op het vliegtuig gezet. Ze hebben in die korte tijd het hele afwisselende Spaanse klimaat over zich heen gekregen, een hele dag regen, een dag harde wind, een dag lekker zonnig met een wolkje en een dag zomer. Je hoeft je hier wat het weer betreft nooit te vervelen, al waren de regendag en de harde wind niet direct waar ze voor naar hier gekomen waren, maar dat hoort erbij, zeker in de Spaanse winter. Toch is het hier al volop lente, althans zo voelen we het. Er bloeien veel bomen, ook in onze tuin. Daarbij is het heel spannend wat er voor vruchten aan zullen komen. Hessel en Lubette hebben de pampas te pakken genomen toen ze hier waren en ook die loopt alweer helemaal uit...allemaal groene sprieten steken eruit. De bougainville die naast ons huis staat (is ook wel zo goed, want de stekels aan die plant zijn echt niet aangenaam) heeft alweer de eerste bloemen, de blaadjes zijn wat later, maar nu zorgt de klimop nog voor het groene decor. Achter ons huis staat een boom met witte bloemen, die krijgt er vast iets als kersen, peren of appels aan, maar nu hebben we echt geen idee. Van de bloesem genieten we sowieso. Als je goed kijkt op de foto kun je wel zien hoe onoordeelkundig hij gesnoeid is, maar ook dat komt wel goed met de jaren. Een boom moet de tijd krijgen, maar nu zijn we heel geïnteresseerd in de soort natuurlijk. 

Met de tuin gaat het verder goed, ik ben bezig een border met (gevonden) vetplanten te maken. Die bloeien hier heel veel en lang en wat nog beter is, ze kunnen erg goed tegen de warmte en de droogte. De border staat de hele dag in de zon te branden en dat is niet aangenaam voor heel veel andere plantensoorten, dus geef ik de vetplanten de meeste kans. Elke keer als we er dus op uit gaan, kijken we goed om ons heen naar vetplanten die we dan kunnen meenemen (klein stekje) voor die border. Als ik een beetje tevreden ben met het resultaat zal ik er een foto van maken voor de blog. Op een lege plek ergens anders heb ik een mango-pit geplant. Volgens de diverse tips op internet kun je die gewoon in de grond zetten en dan maar afwachten, meestal komt hij dan wel tevoorschijn. Voor de zekerheid heb ik er een stok bij gezet. Spannend dus.

Lekker gebarbecued

Een nieuwe primeur was onze eerste bbq gisteren. Het was zulk lekker weer dat we  wat vlees gehaald hebben bij de Mercadona en voor het eerst in de pallero (de buitenkeuken) gebarbecued hebben. Het werkte prima, het roosteren van het vlees gaat er goed op en ook de vissen die we weliswaar in de folie hebben geroosterd waren heerlijk. Dat gaan we vaker doen natuurlijk!! Je hoeft je niet af te vragen wie hier de kok is en als je goed kijkt zie je de verse hamburgers op het rooster liggen, lekker dus.

Omdat de zon nu al flink hoger staat is de pallero voor de grootste tijd schaduwrijk, dus hebben we de eettafel maar aan de rand van het zwembad gezet om daar lekker in de zon te kunnen eten.....prima plekje waar we tot ver na zessen hebben gezeten. 

Als we dan zien en horen hoe het in Nederland maar niet echt lente wil worden hebben we wel met jullie te doen.Maar moed houden, er komen betere tijden.Wij komen over anderhalve week weer even naar Nederland, maar gaan dan toch nog twee weken terug. Het werk dat we wilden (laten) doen is nog niet klaar en dan vertrek je niet plezierig. Bovendien komen we liever terug met wat beter weer, dat mag duidelijk zijn ;-))

We zien elkaar in elk geval ergens tussen de 18de en de 23ste, dan zijn we er.  Tot zo lang blijven we lekker genieten van het Spaanse leven. 

Overigens zijn we van de week weer onverrichter zake vertrokken bij de notaris....het bleek dat er twee verschillende testamenten waren van de vorige eigenaars die elkaar tegenspreken. Er moet nu geregeld worden dat het goede testament geregistreerd staat en dan kunnen we ook officieel ons huis op naam krijgen, dwz onze handtekeningen zetten. Spaanse bureaucratie heeft iets van een slapstick. En oh ja ons NIE-nummer(Spaans burgerservice-ummer) was intussen verlopen, dus we hebben weer een leuke trip, deze keer naar Torrent achter de rug om ons weer te laten registreren, maar dat is een kleinigheid. De vorige eigenaars van ons huis zijn/waren Noren en die zitten minder in Europa dan wij, dus zijn er allemaal extra regeltjes waarin onze notaris zich (de afgelopen zes weken grondig) heeft moeten verdiepen. Zo kwamen die testamenten boven water. Je maakt wat mee, maar het is BIJNA rond. Tot de volgende blog.