Zondag 30 maart

Terwijl het buiten spoelt zitten wij binnen met de open haard aan. Het is 12 graden buiten. In Nederland is het nu 20 graden en iedereen geniet van de lente: We gunnen het jullie van harte! Dit is echt zo'n dag voor huiswerk en dus voor de blog. Ik kreeg al commentaar dat ik niet meer geblogd heb sinds drie weken geleden. 

Nadat we die zondag op stap geweest zijn met Frans en Marjo, kwamen onze volgende logees op dinsdag een week later. Genoeg tijd om even het huis goed schoon te maken. Daar kom je namelijk tijdens een logeerpartij niet aan toe. 

aan de paella

Op dinsdagavond om kwart voor elf stonden Marinus en Ike op Valencia aeropuerto. Bij de tocht naar ons huis is het dan echt donker, dus behalve het gevoel van "omhoog en omlaag" merk je niet veel van het Spaanse landschap. De verlichte huizen en dorpen vallen dan wel mooi op zo tegen de hellingen aan. Enfin, om half drie lagen we in bed......De dagen erna hebben we uitstapjes gemaakt naar allerlei mooie plekjes, een dagje de bergen in toen het minder mooi weer was, een dag Valencia toen het niet te heet was, maar wel lekker aan het strand. En ja hoor er waren weer allerlei onverwachte

op de achtergrond de bouwmaterialen.

gebeurtenissen: er waren nog andere oud-militairen met hun vrouw in Valencia, hoe is het mogelijk!a twee telefoontjes kwamen die dus zondag lekker mee-barbecueën. Vrijdag waren we naar Rojales geweest, heel gezellig weerzien en natuurlijk oude luchtmacht-herinneringen ophalen. Zaterdag kwamen Marjo en Frans en inderdaad: oude luchtmacht-verhalen en daarna dus zondag: herinneringen aan goede oude tijd op de basis. Nu weet ik weer dat Rob bij de luchtmacht heeft gewerkt.

Maar het was reuze gezellig al kende ik de meeste verhalen natuurlijk allang. Heeft dat herhalen te maken met de leeftijd? Vast wel. We hebben ondertussen wel heel lekker en gezellig gegeten en gedronken.......! 

Van sommige uitstapjes heb ik geen foto's, kennelijk niet aan gedacht, maar iedereen die hier weleens geweest is weet wel ongeveer waar we allemaal heen gaan. Natuurlijk staat Valencia op het programma en daar is zoveel te zien, de Mercado Central natuurlijk, maar nu ook de Fallas, daarover zo meer.

De laatste dagen van hun verblijf waren de bouwvakkers hier weer. Gelukkig bekenden voor ons, dat werkt wel zo makkelijk. Deze keer moesten er voor en achter huis veranderingen in de terrassen gemaakt worden, nieuwe tegels gelegd in de bijkeuken en buitenkeuken. Er is een nieuw houthok gemaakt en alles even netjes en afgewerkt. De komende week worden de tuinmuren en het huis gewit en de losliggende leidingen van de irrigatie ingegraven. Ook dat doen Marcello en Juan. Voor ons(Rob) scheelt dat veel geklus en de mannen zijn blij met het extra werk. Ook hier ligt de bouw aardig stil. Dinsdagavond ben ik met onze logees meegevlogen naar Nederland voor mijn moeders verjaardag.

Mijn moeder, 92 jaar!!!Lekker lezen in de zon.

De Fransen hadden weer de een of andere staking en dat kostte ons twee uur vertraging. Tegen middernacht hebben Marinus en Ike mij afgeleverd bij mijn moeder, ik ben ze er erg dankbaar voor.....stel je voor dat ik zo laat nog met het openbaar vervoer had moeten reizen. Ik was er nooit gekomen.

De rest van de week heb ik bij mijn moeder gelogeerd en haar verjaardag gevierd. Ik vond het natuurlijk knap fris, had gewoon Hollands lenteweer, maar we hebben nog een dagje samen op het terras in de zon gezeten, dus het was eigenlijk best lekker. Zaterdag was er een gezamenlijke lunch in Pijnacker in de Soete Suyckerbol, voor het tweede jaar maar weer net zo gezellig en goed verzorgd. We hebben elkaar allemaal weer gezien en gekust. De volgende dag vloog ik om tien over half zeven weer naar Valencia. Dankzij Lieke was ik keurig op tijd op Schiphol en zelfs vroeger dan gepland op Valencia. We hadden de wind mee kennelijk! Gelukkig was Rob er weer om me op te halen al had hij er wel tegenaan moeten rijden, terwijl wij landden reed hij nog op de grote weg, wel apart als je je vrouw ziet landen.....!

Falleras in El Palmar, met plastic overschoten vanwege de regen.

                      Anderhalve dag later bleek ik een virus meegebracht te hebben uit Nederland en die heeft me de rest van de week bezig gehouden. Ik klaag niet want ik hoor allemaal griepverhalen via Facebook, dus ik heb gewoon mijn portie gehad. Maar gelukkig hebben we nog wel iets meegekregen van de Fallas, zowel in Valencia als in Montroy. Dat is hier een geweldig feest met versierde pleinen en straten en op elke straathoek gigantische beeldengroepen van papier-maché. Aan het einde van het feest gaat alles in de fik.

Het draait toch veel om lawaai en vuur(werk). Elke dag hebben ze om 2 uur geweldige knalpartijen door de hele stad, 's ochtends beginnen ze al met knallen om iedereen uit bed te krijgen, een soort luilak, maar dat wel twee weken lang en op de dag voor het eindfeest is er een spectaculair siervuurwerk. De grap is dat in Montroy de Fallas een week later is, dus dan krijg je weer al dat geknal. Dan zeggen we tegen elkaar: oh ja, de mascleta, want zo heet dat middagse geknal. Het mooiste zijn de dames en heren die met prachtige historische kostuums door de straten flaneren. Elke vrouw is weer anders gekleed, maar de een nog mooier dan de andere.

Vaak zijn de kinderen al van heel klein af aan ook in die prachtige kostuums gehuld. Je kunt aan hun gezichten ook zien dat ze zich heel mooi voelen en dat stralen ze dus ook uit. 

Omdat we eind april weer richting Nederland "verhuizen" zijn we nu al druk bezig met het netjes achterlaten van het huis voor onze "zomergasten" . Lieke en Peter vieren de meivakantie hier en daarna hebben ze allemaal weekends en vakanties gepland tot wij in oktober weer ons intrek nemen. Afhankelijk van het weer de komende zomer gaan we vast nog wel een paar weekjes naar de warmte, maar dat beslissen we later. Voorlopig werken we nog hard aan onze Spaanse lessen en de verbeteringen aan huis en tuin. Tot de volgende keer.

Zaterdag 8-3 

Het is alweer twee weken geleden dat we geblogd hebben. Voordeel is dat ik weer het een en ander te vertellen heb. Vorige week zijn Danielle met Tom, Emma en Ilse hier geweest. Voor de kinderen was het de eerste vlucht van hun leven en dat was een groot succes. Eigenlijk was Tom de enige die er ook af en toe wel iets engs in zag. Ilses commentaar was "vet gaaf!" Ook hun verblijf in Spanje was natuurlijk regelmatig "vet" of "gaaf" en van Ilse terwijl Rob de berg af reed richting ons huis: "Focking stijl!"

Meteen doken ze het zwembad in, terwijl het echt maar 15 graden was. Maar waarschijnlijk voelden ze dat niet echt, maar nadat Emma meer dan een half uur in water gespeeld had, duurde het langer om haar weer op temperatuur te krijgen. Dankzij de open haard en een lekkere badhanddoek was het toch weer snel gedaan. Omdat er een intrigerende toren bij ons in de buurt op een bergje staat wilden de kinderen er graag heen. Dus heeft Opa een wandeling met hen gemaakt naar de Torre de Arab, zo'n 900 jaar oud en slechts een ruïne, maar wel vrij toegankelijk. Voor een foto willen ze altijd wel poseren, meestal met de handen in de lucht van enthousiasme. Dus hebben we naar verhouding veel foto's met armen omhoog, erg grappig! Ze vonden de toren wel erg interessant en hebben hem ook van binnen helemaal bekeken.

We hebben ook lekker gebarbecued met de hele club wat een succes was. Thuis is bbqen in februari geen optie, maar hier kan het prima. Vooral Emma is een echte bbqer in de dop en ze had speciaal haar schortje meegebracht om Opa te helpen in de buitenkeuken. Dat ging prachtig.We hebben zelfs nog samen een kookboek doorgenomen, welke gerechten we konden maken, maar dat doen we van de zomer wel als ze weer bij ons logeren.

Op de foto haalt ze kleine worstjes van het vuur en dat doet ze zo voorzichtig, het ging meteen helemaal goed! Ook het eten voel in goede aarde, alles was vrijwel op. Beter kan niet toch. Voor Ilse leek alles heel gewoon, ze paste zich prima aan zowel aan ons ritme als aan onze gewoontes. Wat ook zo goed was, ze sliepen zonder problemen zodra ze in bed lagen, kom daar maar eens om bij kinderen op vakantie, nou deze wel! Ideaal.
Ja ja we leren er nog een boel bij dankzij de kleinkinderen. Verder was het natuurlijk ook helemaal genieten. Zo zijn we uit eten geweest ook met dit laatste stel.  Tijdens een uitstapje naar Valencia hebben we voor de zekerheid ook een keertje bij MacD. gegeten en dat viel natuurlijk in goede aarde. Maar dat is geen kunst. Het Spaanse eten bij Mediterranaea in Montserrat was andere koek. De foto's spreken voor zich denk ik.  Hun eetgewoonten kennend was dat een hele gebeurtenis, want Spaans eten is wel anders dan de Hollandse pot. En het is goed gegaan. 

 In Valencia zijn we in de Mercado Central geweest, een van mijn favoriete plekjes in de stad. Danielle vond het ook enig om er rond te neuzen, maar de kinderen vonden dat het er stonk. Dat kan gebeuren natuurlijk bij verse vis en andere etenswaren. Maar vies is het bepaald niet. In de wandeling door de binnenstad hebben we diverse winkeltjes "gedaan"en Ilse hield daar een Spaanse dans-outfit aan over, compleet met flamenco-schoentjes.Ook Plaza de Redunda was een groot succes. De tweeling wilde liever een Spaanse pet met Valencia erop! Op de foto van MD heeft Tom hem zelfs tijdens het eten nog op!

Daarna het strand natuurlijk. Als deze kinderen water zien zijn ze meteen door het dolle heen. Dat was thuis al zo, meteen de volgende dag nadat ze gekomen waren lagen ze in het in en in koude zwembad, Emma hield dat wel een half uur vol. Het duurde daarna wel een uur voor ze weer op temperatuur was. Het strand was bijna leeg, maar de kinderen renden meteen naar de zee. Schoenen uit, broekspijpen opgestroopt en hup het water in. De broekspijpen bleven natuurlijk niet droog, maar het was een feest! 

Omdat het de dag erna niet zulk zonnig weer was een beetje fris zelfs, zijn we de bergen in gegaan.

Dat was natuurlijk ook prachtig voor de kinderen, al hield ik af en toe mijn hart vast zo dichtbij de afgrond. De omgeving richting Dos Aguas is zo mooi, daar kunnen we elke week wel heenrijden. Nadat we een bezoek gebracht hebben aan de stuwdam in de Rio Magre zijn we weer terug gereden naar huis. Op een dag hebben we geshopt bij de Panda! Dat is een winkel van sinkel waar alles te koop is, erg leuk om doorheen te dwalen. De kinderen hebben er twee ballen gekocht (nou ja, Oma natuurlijk) en er thuis heerlijk mee gespeeld.

De eerste was na een uur lek......de tweede lag na nog een uur bij de buren in de tuin. We hebben hem vandaag terug gekregen want de buren waren in Frankrijk! Zoiets gebeurt. 

Zo'n logeerpartij met van die enthousiaste kids is heerlijk maar ook behoorlijk druk. Toen ze vrijdag vertrokken waren heb ik de was gedraaid (al het beddengoed natuurlijk) en verder niks anders gedaan dan lezen, ook erg aangenaam. Het weer is hier elke dag beter, al hoor ik allemaal fantastische verhalen uit Nederland. Heerlijk hoor dat het daar ook zo lekker is. 

Zondag kwamen Artur en Laura weer. Artur moest nog een paar bomen onder handen nemen en Laura kookte voor ons, echt Spaans eten. De Olijf, die bovendien last had van een Moho, volgens mij een soort schimmel is vrijwel uitgekleed en daarna ook nog met een bestrijdingsmiddel besproeid. Op die manier kan hij de besmetting wel overleven. Het leek erop of hij een soort kanker had, allemaal bolletjes groeiden aan de bast op alle takken. Rob heeft later al het spul naar het ecopark gebracht. Dat is net zo'n goeie vuilstort als in Bolsward, alleen deze is onbeperkt gratis!!

Op de foto's kun je zien wat we kregen en het was heerlijk, al plaagde Artur, van huis uit kok, Laura wel met de tortilla waar ze te veel aardappels in gedaan had. Wij vonden het heerlijk en het was heel gezellig tot de zon onderging. Volgende keer zijn we bij hen uitgenodigd en gaat Artur koken, dat is hij aan zijn stand verplicht! Echt leuk.

De laatste dagen zijn we weer druk met de tuin en de planten. Balli is al geweest om te bekijken welke klussen er nog gedaan moeten worden. Zo wordt het terras voor de buitenkeuken groter gemaakt. Als je uit het zwembad komt en naar de buitenkeuken wilt moet je door het grint, dat is niet lekker zeker niet als je blote voeten hebt. Ook de buitendouche krijgt een aansluiting op het terras en zo zijn er nog wat klusjes. Zo blijven we bezig....Komende week hebben we weer logees en ook met hen hebben we weer plannen. Daarover de volgende keer.