Donderdag 12-12

Er is weer een boel gebeurd de afgelopen dagen. Ten eerste begonnen er allemaal lampjes in de auto te branden, dat is geen lekker gevoel als je bijna naar Nederland moet rijden...Dus zijn we naar de Toyota-garage geweest, die ons keurig heeft geholpen.

De herberg

Ze hebben zelfs de auto van binnen en buiten schoon gemaakt, dat hadden we nog niet eerder meegemaakt. Enfin er was de een of andere klep kapot, eigenlijk de elektronica ervan, en die is vervangen, dus alles is weer in orde. Dat is een plezierig gevoel met 2000 km voor de boeg.  We zijn gisteren, toen we de auto konden ophalen meteen naar Valencia gegaan om de kerststallen te bekijken.... In diverse kerken hebben we even om de hoek gekeken, maar we vonden er geen enkele kerststal, maar uiteindelijk,
na veel zoeken hebben we er eentje gevonden, in de Cathedral de Valencia. Maar het was wel meteen heel mooi en uitgebreid. We hebben allemaal foto's gemaakt, uiteraard zonder flits, en eentje komt op de kerstkaart. De rest zien jullie hierbij, althans een deel ervan

de kudde schapen komt over de brug..

De stal .Let op rechts een man met een haan onder zijn arm!

 

Het is net een soort spoortrein-emplacement, maar dan van een dorp van twee millennia oud, met alles erop en eraan. Heel bijzonder. Daarna zouden we de kerstmarkt bezoeken, maar die was al gesloten, dus hebben we maar een lekker menu de dia gegeten, op de foto zie je ons voorgerecht, echt smakelijk....

  Toen zijn we dus maar rustig met de metro terug naar huis gegaan. Wel bijzonder was dat er klassieke muziek (Eine kleine Nachtmusik)  klonk in de metro, dat maak je niet vaak mee. 

Nog iets aparts is een plantje dat Rob vond bij het wandelen met de honden. Als je goed kijkt is het een soort hulstplant met eikels eraan. En ja hoor het heet de hulsteik! Hadden we dus nog nooit van gehoord. De blaadjes van die hulsteik zijn maar een of twee centimeter groot, een soort mini-hulst dus. Maar volgens Wikipedia wortelen de eikels snel en makkelijk, dat gaan we proberen wanneer we weer terug zijn in Spanje. 

De laatste Spaanse les 

in 2013 van Laura was ook erg leuk vanochtend omdat we een heleboel geleerd hebben over de gewoontes en tradities van het Spaanse kerstfeest. Zo beginnen alle feestelijkheden hier op 22 december met de Gordo de Navidad.

Een grote loterij waar het hele land aan meedoet. Een lot, eigenlijk een tiende (decimo), kost 20 euro. Bijna iedereen die het zich kan veroorloven heeft er wel een of meer. Wij hebben er uiteraard ook eentje gekocht.....Op de avond van 22 december worden de lotnummers door kinderen van een school in Madrid zingend bekend gemaakt. Ook het winnende nummer zingen ze. Soms is het dus een gekrakeel van jewelste omdat er iets verkeerd is gegaan met zingen. Die trekking is de hele avond en duurt uuuren. Het beste is dus om de volgende dag even op internet te kijken of jouw nummer erbij zit. Maar dat horen jullie wel als het zo is. Laura houdt het voor ons in de gaten, das helemaal makkelijk!

Kerst

De 24ste, officieel natuurlijk kerstavond is hier eigenlijk het echte kerstfeest. Veel mensen gaan dan rond middernacht naar de mis.

Turrones

 

Dan wordt er geklonken met champagne of cava (de Spaanse champagne).

Eerder die avond hebben ze allemaal met elkaar  als familieleden gegeten en het traditionele gerecht is onder meer de kerstkalkoen.
Ze snoepen turrones , lekkernijen gemaakt van amandelen in allerlei vormen en bonbons en ze zingen kerstliedjes. Bij dat laatste begon ze te lachen, want dat deden lang niet alle Spanjaarden!

Kleine kinderen krijgen van Papa Noel cadeautjes, maar die pakken ze dan op 25 december uit. Van tevoren hebben ze een kaart geschreven aan de kerstman met hun wensen erop. Die doen ze dan in de brievenbus, of in het beste geval geven ze die aan hun ouders. Al die kaarten zorgen voor veel extra werk bij de posterijen. De 25ste, el dia de Navidad,  is dan een gezellige familiedag waarop ze voornamelijk bij elkaar eten en drinken. Tweede Kerstdag kennen ze hier niet. Op de 28ste is er dan een nieuwe feestdag, la Broma(=grap). Dat is de dag van de Santos Inocentos, (let. de onwetende heiligen) en is te vergelijken met onze 1 april. Ze houden elkaar voor de gek, plakken uitgeknipte poppetjes op je rug en de media doen ook een duit in het zakje.

Oudejaar

Op Oudejaarsavond eten de meeste mensen met de hele familie thuis of in een restaurant. Als het 12 uur is stopt iedereen , in het restaurant of thuis bij elke slag van de grote klok een druif in zijn mond.Omdat het vrij snel gaat staat iedereen dus op de twaalfde slag met een mond vol druiven... de druiven heten van het geluk! Daarna klinken ze weer met cava, zingen, drinken en dansen de hele nacht. Op 5 januari is er dan voor Driekoningen een grote processie of optocht in elk dorp en elke stad. Het is het feest van de Reyes Magos. Die lopen dan door de straten, of worden gereden terwijl de kinderen aan de kant roepen om snoep dat door de koningen naar de kinderen wordt gegooid. Ook op die avond komen er pakjes voor de kinderen, waarvoor ze weer een verlanglijst nu naar de Driekoningen gestuurd hebben. Ze moeten dan vroeg naar bed en staan voor dag en dauw op om hun pakjes te openen op 6 januari. Dan eten ze de Roscon,

een soort taart/koek die nog het meeste lijkt op een kerstkrans,  waar een boon in zit. Degene die de boon krijgt is het volgende jaar de koning in de familie. Het is een hele tijd van feesten, eten en drinken. Het dagelijkse leven staat die weken vrijwel stil om in het nieuwe jaar weer vrolijk opgestart te worden.Tenslotte is er nog een grapje tussen ouderen en kinderen. Als je niet lief bent geweest als kind, wordt er gedreigd met het feit dat je in plaats van lekkere zoetigheden "carbon" dus steenkolen moet eten, omdat het natuurlijk een grapje is,

misschien wel met een herkomst uit andere tijden, bestaat dat carbon-snoep ook echt. Je kunt het dus ook alleen rond deze tijd kopen in de winkels.

We zijn blij met onze Kerst- en Oudjaardrukte, omdat die vergeleken met hier een stuk rustiger zijn.....

Nog even een mededeling voor belanghebbenden....het zwembad is weer gevuld! Het lek is gedicht met een mooie stop in de afvoer. We zien elkaar gauw en voor de anderen, Feliz Navidad en prospero año nuevo.

 

Zondag 8-12

De laatste week van 2013 dat we hier zijn. Dat geeft me het gevoel nog even extra te genieten van de zon. We zijn intussen ook elke dag bezig met ons Spaans, en hebben een mooie site opgekregen van onze "juf" waarop allemaal videootjes staan, misschien iets voor de geinteresseerde lezer van deze blog? De link is: www.VideoEle.com . ELE staat voor Spaans voor anderstaligen....is dus ook toegesneden op de vluchtelingen en nieuwe inwoners van Spanje.Soms kunnen we deze "nieuwe Spanjaarden" op de video niet verstaan, maar dat ligt vast aan ons al werkt hun manier van praten ook op de lachspieren van onze juf Laura. De site is helemaal gratis, hoe anders is dat met de vergelijkbare Nederlandse site...daar moet je voor betalen. Hier wonen ook Nederlandse gezinnen die proberen hun kinderen de Nederlandse taal bij te brengen en dat zou dus met behulp van die site kunnen, maar ja dan kost het dus wel wat! Enfin wij oefenen elke dag en hebben het gevoel dat het al beter gaat dan anderhalve maand geleden. Zoals de foto laat zien is het stekje uit Italië helemaal aangeslagen. Het groeit goed en bloeit aldoor. Daar is Flynn weer blij mee omdat er veel insecten op afkomen...kan ze lekker naar happen!

Het is inmiddels ook tweede Advent en de tweede kaars brandt ook. Het gekke idee is dat de derde in Nederland aan gaat. Dus over een week zijn we alweer in Witmarsum. 

Het zonnetje is hier nog zo lekker dat het moeilijk voor te stellen is hoe het nu aanvoelt om buiten te zijn in Nederland. We zien natuurlijk wel op de tv dat iedereen warm aangekleed is, dikke truien en warme jassen, maar hoe het voelt, dat is echt niet voor te stellen. Maar goed ook dat weten we over een week weer. We zijn inmiddels ook druk met de voorbereidingen voor het Kerstdiner bezig, de witte wijn hebben we al gekocht, de champagne zijn we nog aan het testen en de rode wijn, dat is best lastig, want er is zoveel keus hier. Het worden natuurlijk allemaal Spaanse wijnen, we brengen ze allemaal mee hiervandaan. Voor de familie blijft het nog wel een beetje een verrassing, en dat moet ook natuurlijk.

Het huis is inmiddels vrijwel helemaal geverfd van buiten. Op de foto zien jullie nog de laatste hand die Rob heeft gelegd aan het overdekte deel bij de voordeur en bijkeukendeur. Daar zitten de gekko's het meest, dus we hebben een gaatje laten zitten. Daar komen ze vaak doorheen en kruipen ze ook weer in weg als we te dichtbij komen. 

In de avond zitten we lekker bij de open haard, met Maeve als voordringer. Ze kan het niet laten, gisterenavond heeft Rob haar om een beetje te plagen steeds gehinderd. Ze ging uiteindelijk op een meter van de haard liggen met een grote zucht....die baas snapte er niks van. Deze week blog ik nog een keertje voor vertrek, maar dan is het pas weer januari dat we terug zijn in Spanje. Dat wordt dus even een rustpauze op de blog! Wordt vervolgd.

 

Zondag 1-12

De laatste maand van het jaar is begonnen en het is eerste advent. We hebben onze adventskaars branden.

Het weer past zich goed aan want het is bewolkt en stil  buiten. Over twee dagen, dus woensdag slaat het weer om in de goede richting, dan is het 19 graden en zonnig. Misschien hebben we de winter hier dan gehad, maar ik denk dat er in februari nog wel wat koude dagen komen. De mensen die we kennen die hun huisje aan vakantiegasten verhuren slaan vaak de februarimaanden over omdat het dan gewoon niet leuk is voor mensen die de zon zoeken. Maar wij hebben hier zoveel te doen dat we in januari weer hierheen gaan. We vinden het hier nog steeds heerlijk ook al is het hier nu ook winter. De Spaanse lessen houden ons dagelijks bezig en de klussen in en om het huis vullen onze dagen. Af en toe maken we een uitstapje naar een stad of dorp om te bekijken wat er voor interessants is. Natuurlijk bezoeken we ook onze vrienden hier.

Intussen brandt de open haard lekker en meestal ligt er een hond op het kleedje voor de haard te pitten. Om niet te vergeten dat het voorjaar ook hier weer komt hebben we een  inmiddels bloeiende hyacint op het tafeltje staan, gekregen van André en Sylvia, als jullie dit lezen: hij bloeit mooi en inderdaad echt blauw! Nogmaals bedankt! Woensdag hebben we plannen om naar Manises te gaan, een dorp tegen Valencia aan, daar vertel ik tegen die tijd wel over. Verder hebben we nog een bezoek aan de kerken van het oude centrum van Valencia op het programma staan. Daar is in december een prachtige expositie van kerststallen te zien. Tegen de tijd dat we daar geweest zijn staan de foto's op  blog! Dan vertellen we ook hoe we het vonden en waar we allemaal geweest zijn. Wordt dus vervolgd!  Nog een fijne zondag!

Dinsdag 26-11

De tijd vliegt hier. Het weekend is voorbij voor je er erg in hebt. Vooral als je rommelt en dingen doet, zoals een vriendin van ons altijd zegt. De laatste twee dagen is het weer heerlijk weer, al wordt het wel frisser. Die heerlijke zon zorgt voor de warmte.... Elke dag zitten we wel even in de zon, ik heb vanmiddag zelfs in mijn capribroek een uur op een ligbed in de zon gelegen, en niet eens uit de wind, die was er nauwelijks, dus gewoon op het terras voor het huis. Dan ben je je dubbel bewust van het heerlijke leven hier.
Onze dinsdagen zijn al redelijk routine geworden. Elke dinsdag en donderdag gaan we naar de "Academia" voor vreemde talen, waar wij dan Spaans leren.

Daarna gaan we doorgaans naar de markt. Die is twee keer per week in Montserrat, en dat is een echte gezellige markt zowel op dinsdag als op zaterdag. Omdat de markten meestal tegen de middag afgelopen zijn, moeten we er op tijd heen. En dat lukt prima na de les want die is van 10 tot 11. We hebben het gevoel dat we erg veel leren  op onze cursus al spelen de jaren ons wel parten als het gaat om het onthouden van woorden. Maar dan maar wat meer tijd erin steken. 
Op die markt kopen we dan vaak groenten, fruit en altijd wel iets van Adidas. Sportkleding is hier een stuk goedkoper dan in Nederland en we hebben geïnteresseerde kleinkinderen voor broeken en truien. Dus afhankelijk van het aanbod kopen we dan weer eens een trui en soms een broek. Om heel eerlijk te zijn dachten we altijd dat die merkkleding illegaal was, maar we hebben inmiddels gehoord dat het zo legaal is als je maar kunt wensen. Des te beter dus, we blijven elke week kijken of de juiste kleurencombinatie er is en natuurlijk het gewenste model en kleur. Het is een echte  "opdracht" voor ons geworden!! Lekker even de markt over.

Het zwembad is nu blinkend en als nieuw. Alle kalkaanslag, minstens van 10 jaar, is eraf en de kleuren zijn weer helder en schoon. Nu moeten er nog wat ontbrekende tegeltjes in en het moet opnieuw gevoegd worden. Bovendien laat Rob een stop maken zodat de onderste afvoer kan worden afgesloten. Is beter tegen de lekkerij. We hebben diepe bewondering voor Wendy en Paul die dat allemaal doen, ze zijn zo hard aan het werk. We hebben geluk dat we goede oppassers voor ons huis en het zwembad hebben gevonden.

De tuin staat er nog steeds wonderwel bij. Er bloeit van alles en het fruit ziet er prachtig uit. Af en toe vallen er wat blaadjes maar de meeste bomen blijven gewoon in blad. Ook de border voorin de tuin, tegen de afscheiding aan, bloeit nog dat het een lieve lust is. De buitenmuur heeft ook een kwast verf van Rob gekregen zodat die er weer prima bij staat, we hebben van de zomer namelijk een "overstroming" gehad, het zwembadwater liep weg en dat kwam in de borders. Op zich niet erg maar er liep elke dag een kuub water weg, waardoor diezelfde borders overstroomden en de muur helemaal doorweekt was op een gegeven moment. En toen werd hij vlekkerig en bruin. Maar nu niet meer. Hij is weer als nieuw. Vanavond heeft Ajax gewonnen van Barcelona.....daar hebben we de komende dagen veel plezier van denk ik. Er zijn nogal eens Spanjaarden die met Rob over voetbal beginnen, dus dat komt vast aan de orde. Volgende keer weer verder.

Dinsdag een gewone dag!

Eerst de beloofde foto van de Karaoke van Roy Orbison, want dat was het nummer dat er voor ons klaarstond op de buis. Er waren zagen we later wel tien tv's in de zaak dus het publiek zong uit volle borst mee.

Wij waren echt zo geconcentreerd omdat wij ook de eersten waren...wij mochten de spits afbijten. Maar we hebben ons kranig geweerd, dat begrijpen jullie wel.....voor volk en vaderland hé. Toen ik de foto naar  onze juf Laura stuurde, kreeg ik de volgende reactie: ¡Qué malos! And Rob? Rob solo coge el micrófono...

Zij staat tweede van rechts op de foto. Uiterst links is Rocio en middenin staat Miriam, beide vriendinnen van Laura.. Ze kennen elkaar van de Engelse les en spreken keurig Engels maar langzamer dan zou moeten, maar zij zoeken net zo lang naar Engelse woorden als wij naar Spaanse. Kun je je onze conversatie een beetje voorstellen! De andere vrouw met microfoon is een Schotse die aan de kant van Real de Montroy woont en ook op Spaanse les zit. We zijn echt heel fanatiek met huiswerk leren en Spaanse woorden proberen te onthouden.

Net hebben we een lijst van zo'n veertig werkwoorden geleerd en de familierelaties en nu hebben we alle begrippen in en om het huis op papier.....weer onthouden en dat is toch echt moeilijk hoor.Onze tuin ziet er nu wat anders uit dan in de zomer. Als eerste is het zwembad vrijwel leeg. Dat doet Rob door elke dag een paar kuub eruit te pompen en dat gewoon in de tuin op het grint te

laten lopen. Daar moet je hier wel voorzichtig mee zijn omdat de grond dan kan gaan glijden. Maar Rob is daar niet ongerust over.....We hebben dus nu een dagelijkse vrijver tot vreugde van de vogels, die hier elke dag een bad komen nemen! Ook de planten in de border staan te glimmen van genoegen. Ze bloeien en groeien zoals ze anders maar zelden doen. Zoveel water en elke dag, is voor hier uitzonderlijk. We moeten ook een beetje oppassen dat de buren er geen last van krijgen want de muren tussen onze erven kunnen doorweekt raken en verzakken. Dat was van  de zomer bijna het geval toen ons zwembad ineens leek te lekken. Maar dat euvel heeft zich vanzelf opgelost. 

Nu het zwembad leeg is, kun je pas goed zien dat er nodig onderhoud aan gepleegd moet worden. Gelukkig komen Wendy en Paul ons daarbij helpen. Die hebben ervaring met zwembaden en doen ook het onderhoud als we hier niet zijn.

Tenslotte nog een foto van ons favorite tankstation. Omdat we hier altijd tanken zijn we al "bekenden" en dat betekent dat zodra we bij de pomp aankomen ze binnen de pomp al aanzetten.

Het tanken gaat hier anders dan bij ons thuis. Je betaalt vooraf een paar tientjes en zoveel als je betaald hebt zoveel brandstof krijg je. Rob vindt dat flauwe kul en heeft dus geregeld dat hij achteraf mag betalen bij de kassa! Tja..... Natuurlijk zijn jullie benieuwd naar de benzineprijzen hier...een liter diesel kostte de afgelopen weken steeds 130,9 maar is nu een cent omhoog gegaan. De benzine is hier een paar cent duurder, maar dus toch goedkoper dan in Nederland, overigens is ons tankstation wel een goedkope, er zijn er ook die 6 of 7 cent meer vragen....Volgende keer zal ik een foto laten zien van het opgeknapte zwembad.

Donderdag 14 november

Af en toe moeten we ons wel even in de arm knijpen als we ons realiseren dat het al half november is en wij nog steeds zomer vieren. Van de week stond er op internet dat het de komende week slecht weer zou worden, een keer zelfs beneden de twintig graden en af en toe regen.

de rozen bloeien nog volop

Dus vanochtend stonden we met de nodige reserves op en het was weer net zo mooi als elke dag, zonnig met een stralend blauwe lucht. Als je dan naar diezelfde site kijkt is de voorspelling weer helemaal anders. Het is hier gewoon zonnig en lekker.We hebben vanavond nog lekker buiten gegeten op het terras, terwijl de zon al achter de berg verdwenen was. Je kunt je dat in Nederland niet voorstellen hoe we het hier hebben. Elke avond zien we natuurlijk het journaal en het weerpraatje en dan schrikken we gewoon hoe koud het in Nederland is. 

Rob heeft vandaag achter het huis de nieuwe slaapkamer aan de buitenkant geschilderd, gewoon in zijn korte broek. Ik heb zitten schilderen op het terras, kortom we genieten erg.

Toen we hierheen gingen heb ik een stekje van de vijg meegenomen, omdat die het in Nederland toch wat zwaar heeft, hier doet hij het als een zonnetje. Er zitten al drie vruchtjes in, we zijn erg benieuwd of die ook rijp gaan worden komende zomer. De peterselie heb ik nu in een mooie Spaanse pot geplant; achter het huis maken we toch alles maar terras.

Het is wat smal geworden allemaal en het is ook prima om een kruidenverzameling in potten te houden als ik het maar gebruiken kan voor het koken. 

Ondertussen zijn we hard aan de studie Spaans, als je de foto van de keuken goed bekijkt, kun je zien hoe we de woordjes leren: overal post its met het Spaanse woord erop. Hopelijk blijft het zo sneller hangen.Ik moet er wel steeds aan denken om ook echt te kijken en het woord dan hardop te zeggen want anders werkt het niet.

Morgen hebben we ook een feestje van het instituut waar we de lessen volgen. We worden tegen negenen verwacht in de karaokebar in Montserrat. We gaan dan van alles doen, kaarten, zingen, hapjes eten die we zelf meebrengen, en een quiz natuurlijk. De meeste cursisten zijn Spaans en die komen daar om Engels te leren. Er zijn ook Engelsen die Spaans leren en wij natuurlijk. We zijn reuze benieuwd, al zie ik ons nog niet met een microfoon in de hand een lied kwelen, maar wie weet....... Ik zal er in elk geval verslag van uitbrengen.

Verder zijn we druk doende met het groot onderhoud van het zwembad. Omdat er zo'n vijftig kuub water in zit, kun je het niet zo eenvoudig leegpompen. We laten er dus elke dag een paar kuub uitlopen en verspreiden dat in de tuin, tot grote vreugde van de vogels, die tegenwoordig een vogelbad komen nemen. Na een paar uur is het water weer weggezakt, klaar voor de volgende lading. Als het leeg is, moeten we de kalk verwijderen en de ontbrekende tegeltjes aanbrengen, maar daar krijgen we hulp van Paul en Wendy bij, die hebben ervaring in zwembad onderhoud. Komend weekend komen er vrienden uit een zuidelijker deel van Spanje hierheen, ze zijn oud-collega's van defensie van Rob en wonen al meer dan tien jaar in Spanje.

We hebben leuk contact met hen en ze komen hier barbecuen, als het weer meewerkt, want er wordt voor zondag nog wel regen voorspeld. Afwachten dus. Net kreeg ik een foto van de "kleinkinderen"van Maeve, hier even een foto van Pepper met haar pups, wat is het toch weer prachtig! Maeve heeft er helaas geen benul van en wij kunnen niet eens gaan kijken, maar goed gelukkig hebben we de foto's nog!

Wordt vervolgd.

Zonnige zaterdag 9-11

Terwijl we wachten op een berichtje van Peppers nageslacht, hebben we een rustige dag. Gisteren zijn we naar de Fivamel geweest, dat is het jaarlijkse honingfeest in Montroy.

In de hoofdstraat is een markt met allerlei leuke dingen, zoals je veel op markten tegenkomt. Bijzonder is dat er werkelijk alles op het gebied van bijen en honing te vinden is. We hebben er lekkere honing gekocht, natuurlijk. Maar ik vond ook een kraampje waar ze ouderwetse raathoning verkochten.

Dat is de honing nog in de raat en dan zo op brood, heerlijk! Vroeger had ik een tante

die  imker was en die had dat weleens, vond het toen al een traktatie. Ook hebben ze een soort vitrine met een stel bijen met raat erin, ter educatie, net als een grote vitrine met een paar bijenkasten waar de bijen, ook toen het al donker was nog gewoon in en uit vlogen. Je ziet ze nooit zo dichtbij dus dat was wel interessant. Verder hebben ze lezingen in een grote tent vanmiddag bijvoorbeeld over hoe je koninginnen kweekt! Voor de echte bijenhouders erg interessant, ze schijnen dan ook van heinde en verre te komen, met bussen vol. Maar dat gaat aan ons voorbij......

We hadden de tip vorige week al gekregen dat we deze feestelijkheden zeker moesten bezoeken, drie dagen in het teken van de honing! Het leuke is dat de markt tot tien uur 's avonds doorgaat, wat natuurlijk makkelijk kan omdat het dan nog tegen de 20 graden is en niet echt fris. Alles is dan gezellig verlicht en er zijn terrasjes, kortom, gezellig en leuk, maar wel nog dorps. Daar houden we het meest van. Speciale aanrader was ook de bijenwas. Natuurlijk hebben we die gekocht. We troffen een enthousiaste verkoopster die een beetje Engels sprak, mooi ter aanvulling van ons stuntelige Spaans. We kwamen er wel uit samen...en Robs schoenen glimmen weer als een spiegeltje. Straks als de bouwers weg zijn en ik de kamer weer ga ontstoffen, krijgen de meubels meteen een behandeling met bijenwas. Dat ruikt ook nog eens heerlijk. 

Speciaal voor de bloglezers heb ik het fruit dat we nu vaak eten op de foto gezet, van links naar rechts, de caqui, de chirimoya en de granaatappel.  Die laatste kennen de meesten wel, maar eten doe je hem niet vaak en dat is begrijpelijk, van binnen zitten er allemaal rode pitjes, die in een soort zoete sappige celletjes (met een beetje bittere nasmaak) zitten. De bedoeling is dat je de vrucht dan leegzuigt en de pitjes weer uitspuugt. Ik ben er niet echt weg van, koop ze ook nooit, maar kreeg ze van een kennis die er erg veel gekregen heeft, met een zak vol amandelen.

Die moet ik allemaal nog kraken en pellen, dan maak ik wel een foto. De caqui en de chirimoya hebben mijn voorkeur. Ze zijn allebei zoet en sappig. De caqui heeft de smaak van een perzik en meloen, heeft stevig vlees en is gewoon lekker. De chirimoya is zacht. Daarom kom je hem ook niet zo vaak tegen in andere landen, ze zijn te kwetsbaar, maar wel erg lekker. De smaak lijkt op die van een superlekkere peer, maar zachter en zoeter. De pitten, zo'n dertig stuks per vrucht, moet je ook gewoon uitspugen, helaas, niet zo netjes, maar het is de moeite waard. Hopelijk hebben we komend jaar zelf de eerste caquis aan de boom hangen. Maar daar maak ik dan wel een foto van.

Net kregen we weer bezoek van een uitzonderlijk beest. Hij liep vlakbij de zijdeur en viel meteen op omdat hij zo groot is (10-12 cm) en best dik en snel. Dus we hadden meteen de camera's in de aanslag, het bleek een rups van de doodshoofd-vlinder te zijn. Die rups hoort eigenlijk alleen in het uiterste zuiden van Spanje thuis. Ze komen wel als tijdelijke gast in noordelijker landen voor, maar ze leven nu kennelijk ook  al noordelijker in Spanje vanwege het mooie weer. Het is een gigantisch beest, nog nooit zo'n grote rups gezien.Hij heeft een soort staartje dat als een soort trosje aan zijn achterkant hangt. Daaraan kun je zien dat hij tot de pijlstaarten behoort.  Ik heb hem maar niet in mijn hand gefotografeerd, want hij schijnt te kunnen bijten, heeft een paar flinke kaken.Niet dat je daar dood aan gaat, maar toch, lekker is anders. Ik zou zeggen vergaap je eraan net als wij gedaan hebben voor we hem weer in de tuin hebben gelaten. Overigens is hij ook verzot op honing; dat gelige dat je bij zijn kop ziet is een druppel honing die we hem geschonken hebben om hem beter te kunnen fotograferen...... zo is het kringetje weer rond. Tot de volgende keer. 

Woensdag 

Vandaag is het weer lekker buiten, 30 graden en zonnig. De wind is wat gaan liggen.... De bouw vordert gestaag, het plafond in de nieuwe kamer is gestuct en de deuropening is

gemaakt. Zodra de mensen weg zijn moeten we alles soppen en dweilen want het is helemaal grijs in huis. De slaapkamerdeuren zijn wel de hele dag dicht gebleven, maar verder is het in de kamer en de keuken een en al stof, niet lekker dus. De hele dag hebben we buiten geleefd, Rob heeft het zwembad weer gereinigd van bladeren en andere ongerechtigheden en ik het lekker zitten lezen op het terras en wat foto's gemaakt van de tuin. Verder heb ik nogeen foto van ons nieuwe vogeltje. Toen we afgelopen donderdag in Moraira waren heb ik in een potterie een leuk aardewerken vogeltje gekocht wat inmiddels aan de muur is bevestigd. Ik ben helemaal weg van dat Spaanse aardewerk, het is zo fleurig en kleurig. Steeds als ik iets leuks zie, koop ik het tot we waarschijnlijk een hele collectie hebben, maar dat duurt nog even....

De paradijsvogelplant (Strelitia) bloeit dat het een lust is. Op de foto kun je zien dat er nu al 7 bloemen in zitten en er zitten zeker nog elf knoppen in. In het voorjaar toen hij ook bloeide kregen we steeds een nieuwe bloem als de oude was uitgebloeid. Zou dat allemaal onze goede zorg zijn? We genieten er enorm van, zo prachtig en onwerkelijk als die plant bloeit. Met de mandarijnen gaat het goed. Ik ben erachter gekomen dat de vruchten pas kleuren als de temperatuursverschillen tussen dag en nacht groot genoeg zijn. Nu we dus sinds een klein weekje onder een (zomer)dekbed slapen, krijgen de mandarijnen hun mooie oranje kleur. De nachten zijn inmiddels dus wat frisser, maar dat heb je hé in de herfst..... Voor Jorrit hebben we nog een foto van de sprinkhaan in de hoop dat hij ons dan de soortnaam van het beest kan geven. Hij was rond de 12 cm groot, dus een flinke knaap. Verder staat hij er wel goed duidelijk op volgens mij. Ook een van de gekko's die elke avond in de buurt van de keukendeur "op bezoek" zijn heeft Rob op de foto gezet. Dat is dan zo ongeveer ons dagelijks menu van "Spaanse" evenementen. De vogeltjes die zo mooi zingen heb ik nog niet herleid. Ze zijn vooral heel klein, hebben kleuren als vinken, en vliegen als kwikstaarten, maar zijn veel kleiner en zingen heel melodieus. We hebben goede hoop dat de verbouwing volgende week een heel eind klaar zal zijn. De vloertegels zijn nog een persoonlijk project van Rob omdat hij het liefst exact dezelfde wil hebben als die nu overal in het huis liggen, maar dat gaat niet meer lukken verwachten we. We hebben nu wel een tegel die er qua afmeting en kleur erg op lijkt, maar hij is niet helemaal hetzelfde. Het zij zo.

Volgende keer komen de foto's van de nieuwe kamer erbij. Tot slot een paar mooie foto's van de zonsondergangen waar we elke dag op worden getrakteerd. We hebben dit uitzicht vanaf ons terras en kunnen de zon achter de bergen zien wegzakken. Daarna schijnt hij nog op de wolken met dit prachtige effect. Wordt vervolgd.