Korte broek
Onder dit kopje kan ik plechtig meedelen dat Rob van de week een dag in de korte broek gelopen heeft. Het was dus warm. Gisteren dus! We hebben heerlijk buiten gegeten op het terras in de schaduw want de zon werd echt te warm. De hele dag zijn we ongeveer buiten geweest. Ondertussen is het waterreservoir geïnstalleerd en het ziet er indrukwekkend uit.
Omdat Rob nog wat cosmetische maatregelen wil nemen staat de wasmachine nog niet op zijn plaats, maar die kan er makkelijk naast en dan houden we nog genoeg ruimte over voor een aanrechtje. Dat zat er al, maar dat wordt natuurlijk mooier.... In het najaar wordt de bijkeuken annex werkhok van Rob dan helemaal zoals hij moet worden. Maar goed, er moet nog wat te klussen overblijven. Ook de keuken nadert zijn voltooiing. Er is nog een laatje dat niet wil zoals de baas wil, wat dan weer extra veel tijd kost, maar zo gaan die dingen. In elk geval ziet de keuken er nu wel veel leuker uit. Kijk maar niet naar de rommel, want we hebben net twee dagen zonder water gezeten. Dat was puur toeval, terwijl de monteur de reservetank installeerde, werd de waterleiding gespoeld en werden de filters vernieuwd. Ze nemen daar hier wel de tijd voor want de meeste mensen hebben toch een reservetank. Drinkwater heb je ook wel in huis, dus alleen dingen als douchen, wassen en afwassen moet je dan even uitstellen, 
maar goed dat is geen drama, bovendien hebben we de watervoorraad van het zwembad. Daar haalden we emmers water uit om de wc door te spoelen. Ging allemaal goed als het voor eventjes is, maakt het ook niet uit! Het is alleen wel zo dat je ineens merkt dat de druk van de waterleiding af is, de rest moet je maar raden. Zo gaat het ook met het irrigeren in de droge zomer. Maar als je voorbereid bent lukt dat prima. Het is typisch Spaans om de dingen te nemen zoals ze zijn. Dat geldt ook voor het weer, ze mopperen hier niet op het weer. Terwijl het hier toch ook geen twee dagen hetzelfde is. Nu zit ik met koude handen achter de laptop omdat de zon het grotendeels laat afweten en dan is het meteen fris. Nou ja, niet naar Nederlandse maatstaven, het is nog wel een graad of 18, maar echt warm is dat niet.
Intussen is de peterselie in mijn kruidentuintje opgekomen.
Het is nu echt groeizaam weer, af en toe een buitje, voornamelijk 's nachts, en verder gieten we er natuurlijk regelmatig water. De bieslook is ook boven de grond, maar dat is nog zo klein dat je er bijna met een vergrootglas bij moet kijken. Van de basilicum is nog niks te zien. Van een oud collega van Rob hoorde ik dat het hier niet goed wil met de basilicum, zou te warm zijn, afwachten dus. Maar dat geldt toch voor de tuin, afwachten wat er allemaal groeit en bloeit, er is nog veel een raadsel. Gisteren is ook de houtvoorraad voor het najaar gearriveerd.
Het houthok ligt weer vol. Je krijgt hier geen kant en klaar stookhout, nee, ze maken het klein en verder moet je maar afwachten wat voor houtsoorten er tussen zitten, zeker geen eiken, beuken of essen zoals thuis. Hier moet je eerder denken aan sinas-appelhout, olijvenhout en dergelijke. Ook niet verkeerd, maar het is wel beter als het wat langer ligt te drogen, vandaar de vooruitziende blik van Rob. Het drogen kan beginnen! Overigens ruikt het nu overal zoet naar de bloesem van de citrusbomen. Er zijn boomgaarden die wit zien van de bloemetjes, heerlijk is dat. Het is het lekkerste parfum dat je bedenken kunt. Elke keer als ik het huis uitloop ruik ik die geur ook van onze eigen boompjes. Echt genieten dus.
Maar niet lang meer. We zijn ons nu echt aan het voorbereiden om naar Nederland te gaan. We vertrekken dinsdag en hopen woensdag thuis te zijn. Twee slaapkamers zijn al leeg zodat die gepoetst kunnen worden, daar ga ik dus straks mee beginnen. Als dan de keuken 'opgeleverd' wordt kan ik die poetsen en zo gaan we door het hele huis. Van de week hadden de honden weer een gaatje gevonden om zichzelf uit te laten. We hebben niet eens gemerkt dat ze vertrokken waren, maar we misten ze wel. Dus maar weer rondrijden en ja hoor, na een paar uur vonden we ze dichtbij ons huis, dus ze hebben de terugweg nu wel kunnen vinden. Ineens renden ze allebei aan een kant met de auto mee. Thuis waren ze weer erg moe en stil, dat wordt vandaag weer beter, maar nu overkomt het ons niet meer. Als we het hek openen om welke reden dan ook, kijken we eerst of de honden wel in huis zijn.
Het zwembad is nog aan de frisse kant, een graad of 16, maar voor we vertrekken neem ik er een duik in. Het zal niet gebeuren dat iedereen er in zwemt en ik niet, desnoods in steenkoud water......we maken er een foto van. Misschien was dit voorlopig de laatste blog en anders komt er nog eentje voor dinsdag. In elk geval gaan we in het najaar weer verder met de blog. Tegen die tijd gaan we wat meer op avontuur uit, dus dan hebben we weer andere verhalen te vertellen. Tot dan.
Hiernaast zie je de bloempjes, die heel herkenbaar zijn en hieronder is de bloesemkop.
Toen we weg gingen was hij nog niet zo groot, maar sommige bloempjes waren al wel open. Ik ben erg benieuwd en zal in elk geval de dochters vragen goed op ons boompjes te passen!
