Dinsdag 26-11

De tijd vliegt hier. Het weekend is voorbij voor je er erg in hebt. Vooral als je rommelt en dingen doet, zoals een vriendin van ons altijd zegt. De laatste twee dagen is het weer heerlijk weer, al wordt het wel frisser. Die heerlijke zon zorgt voor de warmte.... Elke dag zitten we wel even in de zon, ik heb vanmiddag zelfs in mijn capribroek een uur op een ligbed in de zon gelegen, en niet eens uit de wind, die was er nauwelijks, dus gewoon op het terras voor het huis. Dan ben je je dubbel bewust van het heerlijke leven hier.
Onze dinsdagen zijn al redelijk routine geworden. Elke dinsdag en donderdag gaan we naar de "Academia" voor vreemde talen, waar wij dan Spaans leren.

Daarna gaan we doorgaans naar de markt. Die is twee keer per week in Montserrat, en dat is een echte gezellige markt zowel op dinsdag als op zaterdag. Omdat de markten meestal tegen de middag afgelopen zijn, moeten we er op tijd heen. En dat lukt prima na de les want die is van 10 tot 11. We hebben het gevoel dat we erg veel leren  op onze cursus al spelen de jaren ons wel parten als het gaat om het onthouden van woorden. Maar dan maar wat meer tijd erin steken. 
Op die markt kopen we dan vaak groenten, fruit en altijd wel iets van Adidas. Sportkleding is hier een stuk goedkoper dan in Nederland en we hebben geïnteresseerde kleinkinderen voor broeken en truien. Dus afhankelijk van het aanbod kopen we dan weer eens een trui en soms een broek. Om heel eerlijk te zijn dachten we altijd dat die merkkleding illegaal was, maar we hebben inmiddels gehoord dat het zo legaal is als je maar kunt wensen. Des te beter dus, we blijven elke week kijken of de juiste kleurencombinatie er is en natuurlijk het gewenste model en kleur. Het is een echte  "opdracht" voor ons geworden!! Lekker even de markt over.

Het zwembad is nu blinkend en als nieuw. Alle kalkaanslag, minstens van 10 jaar, is eraf en de kleuren zijn weer helder en schoon. Nu moeten er nog wat ontbrekende tegeltjes in en het moet opnieuw gevoegd worden. Bovendien laat Rob een stop maken zodat de onderste afvoer kan worden afgesloten. Is beter tegen de lekkerij. We hebben diepe bewondering voor Wendy en Paul die dat allemaal doen, ze zijn zo hard aan het werk. We hebben geluk dat we goede oppassers voor ons huis en het zwembad hebben gevonden.

De tuin staat er nog steeds wonderwel bij. Er bloeit van alles en het fruit ziet er prachtig uit. Af en toe vallen er wat blaadjes maar de meeste bomen blijven gewoon in blad. Ook de border voorin de tuin, tegen de afscheiding aan, bloeit nog dat het een lieve lust is. De buitenmuur heeft ook een kwast verf van Rob gekregen zodat die er weer prima bij staat, we hebben van de zomer namelijk een "overstroming" gehad, het zwembadwater liep weg en dat kwam in de borders. Op zich niet erg maar er liep elke dag een kuub water weg, waardoor diezelfde borders overstroomden en de muur helemaal doorweekt was op een gegeven moment. En toen werd hij vlekkerig en bruin. Maar nu niet meer. Hij is weer als nieuw. Vanavond heeft Ajax gewonnen van Barcelona.....daar hebben we de komende dagen veel plezier van denk ik. Er zijn nogal eens Spanjaarden die met Rob over voetbal beginnen, dus dat komt vast aan de orde. Volgende keer weer verder.

Dinsdag een gewone dag!

Eerst de beloofde foto van de Karaoke van Roy Orbison, want dat was het nummer dat er voor ons klaarstond op de buis. Er waren zagen we later wel tien tv's in de zaak dus het publiek zong uit volle borst mee.

Wij waren echt zo geconcentreerd omdat wij ook de eersten waren...wij mochten de spits afbijten. Maar we hebben ons kranig geweerd, dat begrijpen jullie wel.....voor volk en vaderland hé. Toen ik de foto naar  onze juf Laura stuurde, kreeg ik de volgende reactie: ¡Qué malos! And Rob? Rob solo coge el micrófono...

Zij staat tweede van rechts op de foto. Uiterst links is Rocio en middenin staat Miriam, beide vriendinnen van Laura.. Ze kennen elkaar van de Engelse les en spreken keurig Engels maar langzamer dan zou moeten, maar zij zoeken net zo lang naar Engelse woorden als wij naar Spaanse. Kun je je onze conversatie een beetje voorstellen! De andere vrouw met microfoon is een Schotse die aan de kant van Real de Montroy woont en ook op Spaanse les zit. We zijn echt heel fanatiek met huiswerk leren en Spaanse woorden proberen te onthouden.

Net hebben we een lijst van zo'n veertig werkwoorden geleerd en de familierelaties en nu hebben we alle begrippen in en om het huis op papier.....weer onthouden en dat is toch echt moeilijk hoor.Onze tuin ziet er nu wat anders uit dan in de zomer. Als eerste is het zwembad vrijwel leeg. Dat doet Rob door elke dag een paar kuub eruit te pompen en dat gewoon in de tuin op het grint te

laten lopen. Daar moet je hier wel voorzichtig mee zijn omdat de grond dan kan gaan glijden. Maar Rob is daar niet ongerust over.....We hebben dus nu een dagelijkse vrijver tot vreugde van de vogels, die hier elke dag een bad komen nemen! Ook de planten in de border staan te glimmen van genoegen. Ze bloeien en groeien zoals ze anders maar zelden doen. Zoveel water en elke dag, is voor hier uitzonderlijk. We moeten ook een beetje oppassen dat de buren er geen last van krijgen want de muren tussen onze erven kunnen doorweekt raken en verzakken. Dat was van  de zomer bijna het geval toen ons zwembad ineens leek te lekken. Maar dat euvel heeft zich vanzelf opgelost. 

Nu het zwembad leeg is, kun je pas goed zien dat er nodig onderhoud aan gepleegd moet worden. Gelukkig komen Wendy en Paul ons daarbij helpen. Die hebben ervaring met zwembaden en doen ook het onderhoud als we hier niet zijn.

Tenslotte nog een foto van ons favorite tankstation. Omdat we hier altijd tanken zijn we al "bekenden" en dat betekent dat zodra we bij de pomp aankomen ze binnen de pomp al aanzetten.

Het tanken gaat hier anders dan bij ons thuis. Je betaalt vooraf een paar tientjes en zoveel als je betaald hebt zoveel brandstof krijg je. Rob vindt dat flauwe kul en heeft dus geregeld dat hij achteraf mag betalen bij de kassa! Tja..... Natuurlijk zijn jullie benieuwd naar de benzineprijzen hier...een liter diesel kostte de afgelopen weken steeds 130,9 maar is nu een cent omhoog gegaan. De benzine is hier een paar cent duurder, maar dus toch goedkoper dan in Nederland, overigens is ons tankstation wel een goedkope, er zijn er ook die 6 of 7 cent meer vragen....Volgende keer zal ik een foto laten zien van het opgeknapte zwembad.

Donderdag 14 november

Af en toe moeten we ons wel even in de arm knijpen als we ons realiseren dat het al half november is en wij nog steeds zomer vieren. Van de week stond er op internet dat het de komende week slecht weer zou worden, een keer zelfs beneden de twintig graden en af en toe regen.

de rozen bloeien nog volop

Dus vanochtend stonden we met de nodige reserves op en het was weer net zo mooi als elke dag, zonnig met een stralend blauwe lucht. Als je dan naar diezelfde site kijkt is de voorspelling weer helemaal anders. Het is hier gewoon zonnig en lekker.We hebben vanavond nog lekker buiten gegeten op het terras, terwijl de zon al achter de berg verdwenen was. Je kunt je dat in Nederland niet voorstellen hoe we het hier hebben. Elke avond zien we natuurlijk het journaal en het weerpraatje en dan schrikken we gewoon hoe koud het in Nederland is. 

Rob heeft vandaag achter het huis de nieuwe slaapkamer aan de buitenkant geschilderd, gewoon in zijn korte broek. Ik heb zitten schilderen op het terras, kortom we genieten erg.

Toen we hierheen gingen heb ik een stekje van de vijg meegenomen, omdat die het in Nederland toch wat zwaar heeft, hier doet hij het als een zonnetje. Er zitten al drie vruchtjes in, we zijn erg benieuwd of die ook rijp gaan worden komende zomer. De peterselie heb ik nu in een mooie Spaanse pot geplant; achter het huis maken we toch alles maar terras.

Het is wat smal geworden allemaal en het is ook prima om een kruidenverzameling in potten te houden als ik het maar gebruiken kan voor het koken. 

Ondertussen zijn we hard aan de studie Spaans, als je de foto van de keuken goed bekijkt, kun je zien hoe we de woordjes leren: overal post its met het Spaanse woord erop. Hopelijk blijft het zo sneller hangen.Ik moet er wel steeds aan denken om ook echt te kijken en het woord dan hardop te zeggen want anders werkt het niet.

Morgen hebben we ook een feestje van het instituut waar we de lessen volgen. We worden tegen negenen verwacht in de karaokebar in Montserrat. We gaan dan van alles doen, kaarten, zingen, hapjes eten die we zelf meebrengen, en een quiz natuurlijk. De meeste cursisten zijn Spaans en die komen daar om Engels te leren. Er zijn ook Engelsen die Spaans leren en wij natuurlijk. We zijn reuze benieuwd, al zie ik ons nog niet met een microfoon in de hand een lied kwelen, maar wie weet....... Ik zal er in elk geval verslag van uitbrengen.

Verder zijn we druk doende met het groot onderhoud van het zwembad. Omdat er zo'n vijftig kuub water in zit, kun je het niet zo eenvoudig leegpompen. We laten er dus elke dag een paar kuub uitlopen en verspreiden dat in de tuin, tot grote vreugde van de vogels, die tegenwoordig een vogelbad komen nemen. Na een paar uur is het water weer weggezakt, klaar voor de volgende lading. Als het leeg is, moeten we de kalk verwijderen en de ontbrekende tegeltjes aanbrengen, maar daar krijgen we hulp van Paul en Wendy bij, die hebben ervaring in zwembad onderhoud. Komend weekend komen er vrienden uit een zuidelijker deel van Spanje hierheen, ze zijn oud-collega's van defensie van Rob en wonen al meer dan tien jaar in Spanje.

We hebben leuk contact met hen en ze komen hier barbecuen, als het weer meewerkt, want er wordt voor zondag nog wel regen voorspeld. Afwachten dus. Net kreeg ik een foto van de "kleinkinderen"van Maeve, hier even een foto van Pepper met haar pups, wat is het toch weer prachtig! Maeve heeft er helaas geen benul van en wij kunnen niet eens gaan kijken, maar goed gelukkig hebben we de foto's nog!

Wordt vervolgd.

Zonnige zaterdag 9-11

Terwijl we wachten op een berichtje van Peppers nageslacht, hebben we een rustige dag. Gisteren zijn we naar de Fivamel geweest, dat is het jaarlijkse honingfeest in Montroy.

In de hoofdstraat is een markt met allerlei leuke dingen, zoals je veel op markten tegenkomt. Bijzonder is dat er werkelijk alles op het gebied van bijen en honing te vinden is. We hebben er lekkere honing gekocht, natuurlijk. Maar ik vond ook een kraampje waar ze ouderwetse raathoning verkochten.

Dat is de honing nog in de raat en dan zo op brood, heerlijk! Vroeger had ik een tante

die  imker was en die had dat weleens, vond het toen al een traktatie. Ook hebben ze een soort vitrine met een stel bijen met raat erin, ter educatie, net als een grote vitrine met een paar bijenkasten waar de bijen, ook toen het al donker was nog gewoon in en uit vlogen. Je ziet ze nooit zo dichtbij dus dat was wel interessant. Verder hebben ze lezingen in een grote tent vanmiddag bijvoorbeeld over hoe je koninginnen kweekt! Voor de echte bijenhouders erg interessant, ze schijnen dan ook van heinde en verre te komen, met bussen vol. Maar dat gaat aan ons voorbij......

We hadden de tip vorige week al gekregen dat we deze feestelijkheden zeker moesten bezoeken, drie dagen in het teken van de honing! Het leuke is dat de markt tot tien uur 's avonds doorgaat, wat natuurlijk makkelijk kan omdat het dan nog tegen de 20 graden is en niet echt fris. Alles is dan gezellig verlicht en er zijn terrasjes, kortom, gezellig en leuk, maar wel nog dorps. Daar houden we het meest van. Speciale aanrader was ook de bijenwas. Natuurlijk hebben we die gekocht. We troffen een enthousiaste verkoopster die een beetje Engels sprak, mooi ter aanvulling van ons stuntelige Spaans. We kwamen er wel uit samen...en Robs schoenen glimmen weer als een spiegeltje. Straks als de bouwers weg zijn en ik de kamer weer ga ontstoffen, krijgen de meubels meteen een behandeling met bijenwas. Dat ruikt ook nog eens heerlijk. 

Speciaal voor de bloglezers heb ik het fruit dat we nu vaak eten op de foto gezet, van links naar rechts, de caqui, de chirimoya en de granaatappel.  Die laatste kennen de meesten wel, maar eten doe je hem niet vaak en dat is begrijpelijk, van binnen zitten er allemaal rode pitjes, die in een soort zoete sappige celletjes (met een beetje bittere nasmaak) zitten. De bedoeling is dat je de vrucht dan leegzuigt en de pitjes weer uitspuugt. Ik ben er niet echt weg van, koop ze ook nooit, maar kreeg ze van een kennis die er erg veel gekregen heeft, met een zak vol amandelen.

Die moet ik allemaal nog kraken en pellen, dan maak ik wel een foto. De caqui en de chirimoya hebben mijn voorkeur. Ze zijn allebei zoet en sappig. De caqui heeft de smaak van een perzik en meloen, heeft stevig vlees en is gewoon lekker. De chirimoya is zacht. Daarom kom je hem ook niet zo vaak tegen in andere landen, ze zijn te kwetsbaar, maar wel erg lekker. De smaak lijkt op die van een superlekkere peer, maar zachter en zoeter. De pitten, zo'n dertig stuks per vrucht, moet je ook gewoon uitspugen, helaas, niet zo netjes, maar het is de moeite waard. Hopelijk hebben we komend jaar zelf de eerste caquis aan de boom hangen. Maar daar maak ik dan wel een foto van.

Net kregen we weer bezoek van een uitzonderlijk beest. Hij liep vlakbij de zijdeur en viel meteen op omdat hij zo groot is (10-12 cm) en best dik en snel. Dus we hadden meteen de camera's in de aanslag, het bleek een rups van de doodshoofd-vlinder te zijn. Die rups hoort eigenlijk alleen in het uiterste zuiden van Spanje thuis. Ze komen wel als tijdelijke gast in noordelijker landen voor, maar ze leven nu kennelijk ook  al noordelijker in Spanje vanwege het mooie weer. Het is een gigantisch beest, nog nooit zo'n grote rups gezien.Hij heeft een soort staartje dat als een soort trosje aan zijn achterkant hangt. Daaraan kun je zien dat hij tot de pijlstaarten behoort.  Ik heb hem maar niet in mijn hand gefotografeerd, want hij schijnt te kunnen bijten, heeft een paar flinke kaken.Niet dat je daar dood aan gaat, maar toch, lekker is anders. Ik zou zeggen vergaap je eraan net als wij gedaan hebben voor we hem weer in de tuin hebben gelaten. Overigens is hij ook verzot op honing; dat gelige dat je bij zijn kop ziet is een druppel honing die we hem geschonken hebben om hem beter te kunnen fotograferen...... zo is het kringetje weer rond. Tot de volgende keer. 

Woensdag 

Vandaag is het weer lekker buiten, 30 graden en zonnig. De wind is wat gaan liggen.... De bouw vordert gestaag, het plafond in de nieuwe kamer is gestuct en de deuropening is

gemaakt. Zodra de mensen weg zijn moeten we alles soppen en dweilen want het is helemaal grijs in huis. De slaapkamerdeuren zijn wel de hele dag dicht gebleven, maar verder is het in de kamer en de keuken een en al stof, niet lekker dus. De hele dag hebben we buiten geleefd, Rob heeft het zwembad weer gereinigd van bladeren en andere ongerechtigheden en ik het lekker zitten lezen op het terras en wat foto's gemaakt van de tuin. Verder heb ik nogeen foto van ons nieuwe vogeltje. Toen we afgelopen donderdag in Moraira waren heb ik in een potterie een leuk aardewerken vogeltje gekocht wat inmiddels aan de muur is bevestigd. Ik ben helemaal weg van dat Spaanse aardewerk, het is zo fleurig en kleurig. Steeds als ik iets leuks zie, koop ik het tot we waarschijnlijk een hele collectie hebben, maar dat duurt nog even....

De paradijsvogelplant (Strelitia) bloeit dat het een lust is. Op de foto kun je zien dat er nu al 7 bloemen in zitten en er zitten zeker nog elf knoppen in. In het voorjaar toen hij ook bloeide kregen we steeds een nieuwe bloem als de oude was uitgebloeid. Zou dat allemaal onze goede zorg zijn? We genieten er enorm van, zo prachtig en onwerkelijk als die plant bloeit. Met de mandarijnen gaat het goed. Ik ben erachter gekomen dat de vruchten pas kleuren als de temperatuursverschillen tussen dag en nacht groot genoeg zijn. Nu we dus sinds een klein weekje onder een (zomer)dekbed slapen, krijgen de mandarijnen hun mooie oranje kleur. De nachten zijn inmiddels dus wat frisser, maar dat heb je hé in de herfst..... Voor Jorrit hebben we nog een foto van de sprinkhaan in de hoop dat hij ons dan de soortnaam van het beest kan geven. Hij was rond de 12 cm groot, dus een flinke knaap. Verder staat hij er wel goed duidelijk op volgens mij. Ook een van de gekko's die elke avond in de buurt van de keukendeur "op bezoek" zijn heeft Rob op de foto gezet. Dat is dan zo ongeveer ons dagelijks menu van "Spaanse" evenementen. De vogeltjes die zo mooi zingen heb ik nog niet herleid. Ze zijn vooral heel klein, hebben kleuren als vinken, en vliegen als kwikstaarten, maar zijn veel kleiner en zingen heel melodieus. We hebben goede hoop dat de verbouwing volgende week een heel eind klaar zal zijn. De vloertegels zijn nog een persoonlijk project van Rob omdat hij het liefst exact dezelfde wil hebben als die nu overal in het huis liggen, maar dat gaat niet meer lukken verwachten we. We hebben nu wel een tegel die er qua afmeting en kleur erg op lijkt, maar hij is niet helemaal hetzelfde. Het zij zo.

Volgende keer komen de foto's van de nieuwe kamer erbij. Tot slot een paar mooie foto's van de zonsondergangen waar we elke dag op worden getrakteerd. We hebben dit uitzicht vanaf ons terras en kunnen de zon achter de bergen zien wegzakken. Daarna schijnt hij nog op de wolken met dit prachtige effect. Wordt vervolgd.

Maandag winderig.

Gisteren zijn we gezellig een dagje bij Marjo en Frans in La Nucia geweest. Onze tocht gaat dan door een vrij onherbergzaam landschap, maar uiteindelijk kom je in een mooi stuk van Spanje met erg veel toeristen. Het viel ons echt op hoeveel Nederlanders daar wonen of leven. Je ziet geweldig veel Nederlandse auto's en hoort overal Nederlands praten. Vooral dat laatste is een groot contrast met onze omgeving waar we vrijwel de enige Nederlanders zijn. Die paar Belgen die hier zitten en ook Nederlands spreken kennen we wel. Ook het restaurant waar we hebben gegeten was Nederlands, gelukkig was het eten wel een beetje Spaans. En het weer natuurlijk, we hebben de hele dag buiten geleefd en dat is zo lekker. Gezellig op het terras zitten (en wijn drinken) natuurlijk in de schaduw, want de zon is te warm (gisteren dan, vandaag is het minder warm). Het was echt reuze gezellig, alsof we elkaar al jaaaaren kennen! Terwijl we het over Spaanse insecten hadden sprong er een geweldige sprinkhaan langs ons op een boom. Ik heb nog geprobeerd om hem te pakken, had hem ook beet, maar hij was zo sterk dat hij zich lostrok en wegvloog. Volgende keer zal ik de foto ervan op de blog zetten, speciaal voor Jorrit! Kun je me dan ook vertellen welke soort het is?

Vandaag is het een "slechte" dag qua weer. Het waait hard en het is fris, maar 20 graden. Er is wat bewolking, al schijnt de zon af en toe wel, echt een weertje om binnen te zitten. Dat doen we dus ook. We hebben ons huiswerk voor morgen voor de Spaanse les gemaakt, dus dat is een goed gevoel, naar school met gemaakt huiswerk! Heel anders dan vroeger.....

De metselaars zijn weer druk, nu met het stucwerk. Je ziet het kamertje mooier worden en doordat de muren gladder worden ook groter. Als de witte stuclaag erop zit lijkt het vast heel mooi. 

Gelukkig bloeit de bougainvillea nog prachtig en dat blijft hij voorlopig ook doen denk ik. De meest voorkomende vlinders zijn hier ook witjes, net als in Nederland en iets minder bekend, de koninginnenpage. Die zie je hier echt veel. Omdat hij niet rustig gaat zitten als hij zich aan de nectar te goed doet, is het lastig om een goede foto te maken, maar daar werken we nog aan, het gaat vast een keertje lukken. Tot de volgende keer.

Vrijdag Allerheiligen/Allerzielen

doorkijkje in de tuin

Hier is het een stille dag, de mensen bezoeken de graven en brengen er bloemen en alles is dicht. Je hoort ook bijna niks, een blaffende hond en een geweerschot van een jager. Verder is het stil. De zon schijnt en het is 24 graden, kortom een paradijselijk wereldje hier in Spanje.

Achterkant met nieuwe kamer

Sinds de vorige keer dat ik geblogd heb is er best veel gebeurd. We hebben een paar vaklui aan het werk, 
metselaars uit Roemenië , die echt prima vakwerk
leveren en ze gaan als een speer.  Na twee dagen hakken en bikken zijn ze woensdag begonnen met bouwen en je kunt al goed zien hoe het gaat worden.

binnenkant nieuwe kamer

De kamer is dicht, het raam zit er provisorisch in en de elektriciteit is al aangebracht.

Dat ging weliswaar niet zomaar.....op het moment dat we naar de Spaanse les moesten klapte de aardlekschakelaar eruit, er was iets mis gegaan. Rob is dus thuisgebleven en heeft de zaak weer hersteld. Maar een keertje privéles vind ik prima. Inmiddels heb ik hem alweer bijgepraat. We gaan twee keer per week naar Spaanse les toe, bij Laura die erg Spaans praat en een beetje Engels. Daardoor leren we het wel snel, we moeten wel anders snappen we haar niet!

Na de les zijn Astrid en ik naar Valencia gegaan. We hebben een prachtige rondrijtoer in een toeristenbus gemaakt. Ondertussen vertelde een mevrouw van alles over de stad. Het is fascinerend wat een lange geschiedenis Valencia kent. De stad bestaat al meer dan 2000 jaar en heeft van 700 tot 1400 onder de overheersing van de moren geleefd, was toen dus islamitisch. De bouwstijlen laten ook echt al die 2000 jaar geschiedenis zien.

Om de stad heen loopt een soort groene gracht, een gordel van lager gelegen parken. Die zijn in de oorspronkelijke bedding van de rivier de Turia gemaakt nadat er in de vorige eeuw een enorme overstroming was geweest met dramatische gevolgen.

Ze hebben toen de rivier buiten de stad om gelegd en in de bedding die prachtige parken aangelegd. Voortvarend en effectief! Na afloop hebben we een dvdtje gekocht van de toer zodat we die thuis nog eens af en toe kunnen bekijken. De commentaarstem is in het Spaans, we hopen het over ongeveer een jaar te kunnen volgen! We hadden nog grote plannen om musea te bezoeken, maar de toer alleen al duurde meer dan anderhalf uur. Daarna hebben we in kleine straatjes prachtige winkeltjes bekeken en ansichtkaarten gekocht, waarna we alweer de metro opzochten om richting Montroy te gaan.
In een zijstraatje van de Plaza de la Reina hebben we lekkere pinchos gegeten bij een kopje koffie. Ik ben daar helemaal verzot op.Je kunt uit een grote vitrine kiezen uit tientallen verschillende, met of zonder vlees of vis.

Allemaal zien ze er even smakelijk uit. Als je er gaat eten krijg je die als een soort amuses vooraf, maar ze zijn groot genoeg om er een kleine maaltijd aan te hebben. Rob heeft ons opgehaald in Torrent bij de eindhalte van de metro.
Gisteren zijn we naar Moraira gereden waar Astrid de rest van haar vakantie doorbrengt bij Margriet en Fred. Bij hen aangekomen kregen we een heerlijke lunch  op het dakterras met prachtig uitzicht. Moraira is een schattig plaatsje aan de middellandse zeekust. Het ligt in wat meer bergachtige streken dan bij ons en het uitzicht bij hen is dan ook toverachtig. Bij een potterie in de buurt heb ik een mooie fruitschaal gekocht want de sinaasappelen rolde steeds over de grond. Nu kunnen er wat meer in dan in de oude. Voor op het terras heb ik een kleurige aardewerken vogel gekocht. Volgende keer komt er een foto van, als Rob hem heeft opgehangen! Wordt vervolgd.