Fallas in Montroy

9 april Vertrek naar Nederland

Vandaag hebben we de hele dag geklust. Rob is nu aan het voorslapen en dat gaat geweldig zo te horen.... Vanmiddag een lekkere warme maaltijd en daarna onder de wol, dat werkt eigenlijk altijd ook als je helemaal niet moe bent.

Afgelopen zondag hebben we nog even meegenoten van de Fallas in ons dorp. Het is natuurlijk niet te vergelijken met het beroemde feest in Valencia, maar dat heeft ook wel iets leuk. Hier gaat het lekker op z'n dorps en daar houden wij van als dorpelingen. Hier rechts zie je het grote tijdelijke beeld op het plein. In Valencia zijn de beelden van papier maché maar hier lijken ze van gips.Officieel horen ze ook aan het einde van het feest in de fik te worden gestoken, onder toeziend oog van de brandweer, maar dat gebeurt hier niet dus.Ze worden denk ik opgeslagen en volgend jaar weer gebruikt. Ook leuk en wel efficiënt. Er is ook een kinderbeeldengroep, die staat hieronder op de foto. Verder hebben we een muziekgroep gezien. Ze lopen niet zoals we gewend zijn in de maat en netjes als een militaire groep, maar ze lopen meer wat gezellig met elkaar op. Als een groep vrienden.

Het mooiste zijn de dames en meisjes in kostuums. Soms zie je een heel gezin in het pak, echt heel mooi en kleurrijk. De stoffen zijn ook erg kostbaar, soms zijn ze bijna van enkel gouddraad gemaakt. Ik heb me er echt aan staan vergapen. Toen Rob de camera in de goede stand had staan waren ze al bijna de hoek om maar gelukkig heeft hij nog een meisje op de foto kunnen zetten. Als je goed kijkt op e foto met de muzikanten zie je er ook nog een paar in kostuum met sjerp lopen.

De kapsels zijn ook heel kunstig gemaakt met gouden kronen, maar die zitten achterste voren. Verder zitten er gedraaide vlechten, soms in een afstekende kleur in verwerkt en grote spelden. Volgend jaar zal ik wat meer detailfoto's maken. Op de kleine foto zie je een meisje dat wat achteraan liep en dus moest rennen. De vrouw in het blauwe vest heeft wel het feestelijke kapsel, maar loopt nog in haar gewone kleren. Die zal later op de dag en de zondag nog wel in het fraaie pak gaan lopen. De grap van dit feest begrijpen we nog niet helemaal, maar men is er echt helemaal uit en iedereen is op straat. Verder zijn er natuurlijk kraampjes waar je allerlei niet al te commerciële dingen kunt kopen, houten speelgoed, handgemaakte sieraadjes lekkere zelfgemaakte jam en natuurlijk feestmutsen en zo. De hele dag hoor je verder op gezette tijden knalvuurwerk. Hier wordt regelmatig vuurwerk afgestoken, maar dan overdag en met enorm veel lawaai. Het is maar waar je van houdt.
Tot slot nog een grappig verhaaltje. We waren met Margriet en Fred uit Moraira aan het eten in ons vaste eethuis toen er een vrouw die vertrok naar onze tafel kwam en heel vriendelijk en enthousiast zei dat ze mijn blog zo leuk vond......Ik was een en al vraagteken. Wie, hoe, wat. Enfin ze heet Peggy en had ook een oogje op ons huis. Maar haar man wilde wat anders dus het ging niet door. Ondertussen hadden wij het gekocht en was het op mijn blog terecht gekomen. Zo heeft Peggy mijn blog gevonden. Zo leest ze dus ook onze avonturen. De volgende dag kreeg ik van Pascal, die bij onze makelaar werkt, een mailtje dat ze van een klant over de blog gehoord had en hem ook gelezen heeft.....Helaas voor alle blogvolgers, we gaan naar Nederland en daar kan ik niet bloggen over Montroy en ons leventje in Canya La Murta, dus dat wordt komend najaar pas weer. Dank voor alle belangstelling en reacties, tot half oktober. (als het dan nog allemaal werkt, want dat weet je nooit met bloggen....) Groeten van Rob en Beppie