Zondag 30 maart

Terwijl het buiten spoelt zitten wij binnen met de open haard aan. Het is 12 graden buiten. In Nederland is het nu 20 graden en iedereen geniet van de lente: We gunnen het jullie van harte! Dit is echt zo'n dag voor huiswerk en dus voor de blog. Ik kreeg al commentaar dat ik niet meer geblogd heb sinds drie weken geleden. 

Nadat we die zondag op stap geweest zijn met Frans en Marjo, kwamen onze volgende logees op dinsdag een week later. Genoeg tijd om even het huis goed schoon te maken. Daar kom je namelijk tijdens een logeerpartij niet aan toe. 

aan de paella

Op dinsdagavond om kwart voor elf stonden Marinus en Ike op Valencia aeropuerto. Bij de tocht naar ons huis is het dan echt donker, dus behalve het gevoel van "omhoog en omlaag" merk je niet veel van het Spaanse landschap. De verlichte huizen en dorpen vallen dan wel mooi op zo tegen de hellingen aan. Enfin, om half drie lagen we in bed......De dagen erna hebben we uitstapjes gemaakt naar allerlei mooie plekjes, een dagje de bergen in toen het minder mooi weer was, een dag Valencia toen het niet te heet was, maar wel lekker aan het strand. En ja hoor er waren weer allerlei onverwachte

op de achtergrond de bouwmaterialen.

gebeurtenissen: er waren nog andere oud-militairen met hun vrouw in Valencia, hoe is het mogelijk!a twee telefoontjes kwamen die dus zondag lekker mee-barbecueën. Vrijdag waren we naar Rojales geweest, heel gezellig weerzien en natuurlijk oude luchtmacht-herinneringen ophalen. Zaterdag kwamen Marjo en Frans en inderdaad: oude luchtmacht-verhalen en daarna dus zondag: herinneringen aan goede oude tijd op de basis. Nu weet ik weer dat Rob bij de luchtmacht heeft gewerkt.

Maar het was reuze gezellig al kende ik de meeste verhalen natuurlijk allang. Heeft dat herhalen te maken met de leeftijd? Vast wel. We hebben ondertussen wel heel lekker en gezellig gegeten en gedronken.......! 

Van sommige uitstapjes heb ik geen foto's, kennelijk niet aan gedacht, maar iedereen die hier weleens geweest is weet wel ongeveer waar we allemaal heen gaan. Natuurlijk staat Valencia op het programma en daar is zoveel te zien, de Mercado Central natuurlijk, maar nu ook de Fallas, daarover zo meer.

De laatste dagen van hun verblijf waren de bouwvakkers hier weer. Gelukkig bekenden voor ons, dat werkt wel zo makkelijk. Deze keer moesten er voor en achter huis veranderingen in de terrassen gemaakt worden, nieuwe tegels gelegd in de bijkeuken en buitenkeuken. Er is een nieuw houthok gemaakt en alles even netjes en afgewerkt. De komende week worden de tuinmuren en het huis gewit en de losliggende leidingen van de irrigatie ingegraven. Ook dat doen Marcello en Juan. Voor ons(Rob) scheelt dat veel geklus en de mannen zijn blij met het extra werk. Ook hier ligt de bouw aardig stil. Dinsdagavond ben ik met onze logees meegevlogen naar Nederland voor mijn moeders verjaardag.

Mijn moeder, 92 jaar!!!Lekker lezen in de zon.

De Fransen hadden weer de een of andere staking en dat kostte ons twee uur vertraging. Tegen middernacht hebben Marinus en Ike mij afgeleverd bij mijn moeder, ik ben ze er erg dankbaar voor.....stel je voor dat ik zo laat nog met het openbaar vervoer had moeten reizen. Ik was er nooit gekomen.

De rest van de week heb ik bij mijn moeder gelogeerd en haar verjaardag gevierd. Ik vond het natuurlijk knap fris, had gewoon Hollands lenteweer, maar we hebben nog een dagje samen op het terras in de zon gezeten, dus het was eigenlijk best lekker. Zaterdag was er een gezamenlijke lunch in Pijnacker in de Soete Suyckerbol, voor het tweede jaar maar weer net zo gezellig en goed verzorgd. We hebben elkaar allemaal weer gezien en gekust. De volgende dag vloog ik om tien over half zeven weer naar Valencia. Dankzij Lieke was ik keurig op tijd op Schiphol en zelfs vroeger dan gepland op Valencia. We hadden de wind mee kennelijk! Gelukkig was Rob er weer om me op te halen al had hij er wel tegenaan moeten rijden, terwijl wij landden reed hij nog op de grote weg, wel apart als je je vrouw ziet landen.....!

Falleras in El Palmar, met plastic overschoten vanwege de regen.

                      Anderhalve dag later bleek ik een virus meegebracht te hebben uit Nederland en die heeft me de rest van de week bezig gehouden. Ik klaag niet want ik hoor allemaal griepverhalen via Facebook, dus ik heb gewoon mijn portie gehad. Maar gelukkig hebben we nog wel iets meegekregen van de Fallas, zowel in Valencia als in Montroy. Dat is hier een geweldig feest met versierde pleinen en straten en op elke straathoek gigantische beeldengroepen van papier-maché. Aan het einde van het feest gaat alles in de fik.

Het draait toch veel om lawaai en vuur(werk). Elke dag hebben ze om 2 uur geweldige knalpartijen door de hele stad, 's ochtends beginnen ze al met knallen om iedereen uit bed te krijgen, een soort luilak, maar dat wel twee weken lang en op de dag voor het eindfeest is er een spectaculair siervuurwerk. De grap is dat in Montroy de Fallas een week later is, dus dan krijg je weer al dat geknal. Dan zeggen we tegen elkaar: oh ja, de mascleta, want zo heet dat middagse geknal. Het mooiste zijn de dames en heren die met prachtige historische kostuums door de straten flaneren. Elke vrouw is weer anders gekleed, maar de een nog mooier dan de andere.

Vaak zijn de kinderen al van heel klein af aan ook in die prachtige kostuums gehuld. Je kunt aan hun gezichten ook zien dat ze zich heel mooi voelen en dat stralen ze dus ook uit. 

Omdat we eind april weer richting Nederland "verhuizen" zijn we nu al druk bezig met het netjes achterlaten van het huis voor onze "zomergasten" . Lieke en Peter vieren de meivakantie hier en daarna hebben ze allemaal weekends en vakanties gepland tot wij in oktober weer ons intrek nemen. Afhankelijk van het weer de komende zomer gaan we vast nog wel een paar weekjes naar de warmte, maar dat beslissen we later. Voorlopig werken we nog hard aan onze Spaanse lessen en de verbeteringen aan huis en tuin. Tot de volgende keer.