dinsdag 4 december, Annes verjaardag

Het is hier stil

Vandaag heb ik hier erg stil. Rob ligt bijna de hele dag in bed met zijn griepje, maar dat helpt het beste denk ik. Vanochtend ben ik dus naar de schildersclub geweest, heel apart
Het was een flink eind rijden, wel bijna een half uur. Mieja, onze gastvrouw reed en dat was maar goed ook. Ik zou het niet weer kunnen terugvinden. Het enige wat ik nog weet is dat er een natuurlijk droog kanaal bij was. We gingen van de doorgaande weg af en reden op een klein landweggetje, dat bij de volgende afslag nog kleiner werd en daarna nog kleiner en zo door. Op een gegeven moment sloegen we rechtsaf op een karrenspoor,waar je liever geen tegenligger tegen komt. Die kwam er dus wel, maar in dit land doen ze dat altijd heel hoffelijk, vaak staan ze dan allebei te wachten om de ander voorrang te geven, zo ook nu. Na nog zeker een kilometer hobbel de bobbel zei Mieja ineens dat ze mij bij het hek zou afzetten en dan nog even doorrijden naar de parkeerplaats....toen zag ik het hek pas.
Enfin een grote gestroomde bastaardhond kwam ons blaffend tegemoet, maar dat was enthousiasme. De hond was vorig jaar bij het hek  gedropt, met nog met nog een hond die inmiddels dood is. Nadat de bewoners hen een  tijd voor de deur hebben gezien en na een paar weken ook maar zijn gaan voeren hebben ze Chico zoals hij nu heet maar binnen gelaten. Hij  is er nu om op hun huis en dat van de buren te passen en dat lukt goed. 

De gastvrouw, Heidi heet ze en niet helemaal Nederlands ook al sprak ze het goed, was een kleine vrouw, zeker een kop kleiner dan ik. Maar ik voel me in Spanje toch veel groter dan  in ons land. Ze heeft 8 vlechten en droeg bepaald aparte kleding,maar ze deed heel hartelijk en vertelde intussen over de hond en de tuin. Er lopen ook nog 20 katten rond, allemaal stevig en ontspannen. Het huis hebben we niet van binnen gezien want we zijn meteen doorgelopen naar het atelier. Ik had eerst niet door dat het dat was, er stond veel rook en lag veel rommel. Maar dat ligt er eigenlijk overal. De tuin is een wildernis, maar Heidi en Joost leven wel  van de tuin. Verder hebben ze nog een vegetarische B&B waar ook mensen vanuit de hele wereld komen logeren. Ze zijn allebei kunstenaars en hebben ook voor de kunst gekozen. Heidi is violiste en leidt een ensemble maar schildert volgens mij ook nog. Joost is een slanke wat bleke jongen die niet zou misstaan op het doorsnee kantoor. Natuurlijk overal schilderijen en kunst. Joost gaat ook een cursus schilderen geven op Schiermonnikoog komend jaar in combinatie met muziek en zang. Ik krijg de flyer nog en als ik die heb stuur ik die wel door via de blog. 

Toen we binnenkwamen en de rook weg was, kregen we koffie of thee. Mieja had chocolade meegenomen en Jeff, een lange Ierse man, had de koekjes voor zijn rekening genomen. Meer leerlingen waren er niet. Na wat gezellig geklets, nam Joost het woord. Hij heeft altijd een opdracht die je dan moet inspireren om iets moois te maken. Enfin een verhaal en plaatjes van grotschilderingen want die heb je ook in Spanje op meer plaatsen. Daarna de opdracht: maak een grotschildering van een onbekende samenleving die misschien wel buitenaards was of heel ver ontwikkeld, met symbolen van die imaginaire beschaving. Pffff ga  er maar aan staan. Er kwamen dus ook heel verschillende werken uit.Mieja had iets gemaakt van verf met zand op doek in mooie kleuren en Jeff zat op een oud papiertje waar al iets opstond geconcentreerd te tekenen met stiften, en ik heb eerst maar eens een kleurige grottenwand gemaakt, maar goed wat dan. Ik heb gepoogd wat Friese symbolen op die grot te tekenen, maar was natuurlijk niet tevreden. Morgen zal ik foto's maken van Mieja's en mijn werk. Kunnen jullie zien wat het heeft opgeleverd. Wat natuurlijk wel leuk is, dat zijn die aparte mensen die je dan weer ontmoet. Komende dinsdag ga ik ook nog mee, maar dan is het weer afgelopen. 

Morgen gaat Rob naar de makelaar, dat gaat wel door. Ik heb al aangeboden om te gaan in zijn plaats, maar dat ziet hij duidelijk niet zitten en dat snap ik helemaal. We houden jullie op de hoogte.