Goede Vrijdag

29 maart

Vandaag is het weer een gewone dag, dus lekkere temperatuur, redelijk veel wind en af en toe een zonnetje. Boven de bergen hangen de meest dreigende luchten, maar daar merken wij in het lager gelegen gebied niet veel van. Gelukkig maar. In de tuin is de lente al volop aan de gang. De paradijsvogelbloem bloeit nu volop. er is nog één knop die op punt van opengaan staat. Dan bloeit alles. Gisteren waren we bij Frans en Marjo Hoff in La Nucia, zo'n 120 km zuidelijker dan wij zitten en daar hadden ze net de uitgebloeide bloemen weggeknipt. Zoveel scheelt het weer hier naarmate je zuidelijker gaat. De citrusbomen bloeien ook. Toen ik vanmiddag even naar buiten liep door de keukendeur, kwam de zoete lucht van de bloesem me tegemoet, voor het eerst. Ik ben meteen op zoek gegaan welke bomen bloeien. Dat is dus de sinaasappel, waarvan ik eerder de knopjes had laten zien, verder de citroenboom en de mandarijn. Het grappige is dat ze ook allemaal anders bloeien. Op de foto linksboven zie je de citroen, met roze knopjes en behoorlijk grote bloemen, De mandarijn heeft kleinere witte bloemen en de sinaasappel heeft grotere witte. Er staan totaal 8 verschillende citrussen in onze tuin, dus het is echt spannend wat eruit groeit. Ik weet wel dat er de afgelopen twee à drie jaar niet echt naar ze is omgekeken en van Frans begreep ik dat naarmate je ze meer vertroetelt ze meer opbrengen, dus dat gaan we doen.

De boom die het eerste bloeide en waarvan ik dacht dat het een amandelboom was, heeft nu vruchtjes die iets groter zijn dan een kers. Ze zijn allemaal een beetje bruinig van buiten, of dat zo hoort weet ik niet, maar ik heb er eentje doorgesneden en ik verbeeld me dat ik een abrikoosluchtje bespeurde. Dus....wie weet wordt het toch een abrikoos. In de vermoedelijke vijgenboom zit nog geen leven, jammer genoeg. Ik vrees dat hij overleden is, al vertelde Frans dat er heel wat moet gebeuren voor een vijgenboom het loodje legt. Ik krijg in elk geval van hem in de herfst een stek van zijn boom. Daar zit elk jaar zoveel vrucht aan dat hij er niet tegenaan kan eten, hij heeft er jam van gemaakt, chutneys, maar evengoed had hij teveel vijgen. Laat ze maar komen!

Tenslotte de druif, die begint ook uit te lopen. Op de velden in de buurt zitten ook allemaal klein groen blad aan de druiven, hier ( wij zitten wat hoger) is het nu ook zover. Ben erg benieuwd wat voor druif het is... Je moet wel goed kijken om de blaadjes te zien, maar ze zitten er echt! Rob loopt trouwens onderhand heen en weer van zijn werkhok naar de logeerkamers, want daar staan de deurtjes van de keukenkastjes. Die zijn intussen twee keer geschilderd en komen nu weer terug in de keuken, die er nu heel "open" uitziet zo zonder deurtjes. Het is zulk lekker klusweer alsdus Rob en hij maakt van de bijkeuken een prima werkplaatsje waar jammer genoeg wel het een en ander ontbreekt. Zo is hij op de foto bezig om een constructie te maken die een bankschroef moet vervangen. Gaat natuurlijk lukken!

Overigens weet ik nog niks van de "raadselboom" niemand heeft me verder kunnen helpen en

ook de mensen die op bezoek komen herkennen hem niet. Hij begint wel steeds geliger te worden al bloeien de bloempjes wel af en toe. Probeer het nog maar eens: als iemand hem herkent dan hoor ik het graag. Hier is hij nog eens, met op de achtergrond de oleanders die allemaal in knop staan en die hier groeien als onkruid. En kort geleden ontdekte ik ook de mimosa. Ineens bloeien ze allemaal en ik heb de indruk dat het tot het onkruid behoort hier, al heeft een buurman een kanjer van een mimosaboom in de tuin staan, die komt er dus bij ons ook nog in het najaar bij. Als we hem kunnen vinden. Misschien vinden jullie het een beetje saai, al dat geschrijf over de tuin, maar voor mij is het net een bezoek aan een subtropische kas. Je ziet steeds weer iets nieuws en dan nog allemaal in je eigen tuin. Voor de grapjassen die moesten lachen om mijn "moestuintje" in het echt natuurlijk mijn kruidentuintje, er is nog niks opgekomen. Ik kan het spul de grond wel uitkijken, maar er is nog niks. Zodra ik de eerste plantjes ontwaar, komt er een foto, als we dan tenminste nog hier zijn. Daar begint nu snel een einde aan te komen. 

Op 10 april vertrekken we hier om 10 uur 's avonds. Rob wil graag in een keer naar Friesland rijden en zien hoe dat ons bevalt, al vind ik dat maar een matig plan. Maar als we te moe zijn vinden we altijd een plekje om te slapen. We vertrekken dus woensdag over een week. Dat is al best snel. Maar goed we wonen tenslotte in Nederland, dus gaan we nu ook echt terug naar ons eigen huis. In de meivakantie komen de anderen hier, dus het huisje hier staat niet lang leeg. Er volgen dus denk ik nog 2 of drie blogjes en dan is het weer een tijdje stil op het Spanje-front. Maar als troost, we zien elkaar weer snel in Nederland.

Tot de volgende keer.