Zondag 23 februari

Door alle drukte heb ik al veel te lang niet geblogd. Daar ga ik nu verandering in brengen. We hebben veel gedaan en logees gehad. Vanavond komen de volgende logees, Danielle met Emma, Tom en Ilse. Ze zijn al onderweg, want ze vliegen vanaf Brussel, wat een flink eind rijden is vanaf Groningen. Dapper dus! Maar hier wacht hen een heerlijke vakantie, want het is echt lente. De zon schijnt stralend en het is echt warm weer. We zitten zo ongeveer de hele dag buiten, behalve als we dingen moeten doen waarvoor we naar binnen moeten, zoals bloggen! 

Zaterdag een week geleden zijn we naar Marjo en Frans geweest. Zij hebben ons de bloesems laten zien van de bloeiende amandelbomen.

Het was echt prachtig en ook al zo mooi zonnig dat de wereld er gewoon feestelijk uitzag. Dichtbij hun huis, zo'n kleine twee uur rijden van ons vandaan naar het Zuiden, beginnen landinwaarts echte bergen. Daar hebben we een prachtige route doorheen gereden. De eerste stop was min of meer middenin een wielerronde, want er waren allemaal posten, weggetjes afgezet, maar Frans reed er behendig doorheen.

Op die stopplaats was het uitzicht prachtig al hing er wel een beetje nevel bomen de Middellandse Zee. Als dat niet het geval was geweest, hadden we zelfs Ibiza vanaf die plek kunnen zien. Nu was het een vaag blauwe streep, ook mooi. We gaan nog een keertje terug om dat beroemde eiland te zien vanaf die berg.

Nadat we nog een eindje gereden hadden kwamen we op een prachtige uitkijkplek. Daar heb ik ook voor het eerst processierupsen gezien.Daar zaten ze voornamelijk in naaldbomen, in tegenstelling tot Nederland waar ze in de eiken wonen. De nesten waren al leeg, maar er lagen hier en daar wat dooie rupsen en het was goed te zien hoe die nesten eruit gezien hebben.Later zagen we in Montserrat ook een paar grote dennen met die nesten, het is hier dus wel oppassen geblazen. Vooral voor de honden in het buitengebied moet je uitkijken, ze kunnen er heel ziek van worden en zelfs aan dood gaan, en dat willen we niet.

Als apotheose gingen we eten in een prachtig Spaans eethuis bovenop een andere berg, met een heuse zanger.Hij zong de bekende Spaanse liederen en begeleidde zich erbij op zijn gitaar. Na afloop bood hij zijn cd te koop aan en die konden we natuurlijk niet voorbij laten gaan. Wie schetst onze verbazing toen we later in de auto de cd speelden en José Luiz als eerst nummer O solo mio zong, echt Italiaans dus. Tja, zo gaan die dingen.

Bovenop die berg was er natuurlijk geen electra of gas, dus al het eten werd er op houtvuur bereid.

 Het rook er dan ook heerlijk. Ons menu begon met wat lekkere hapjes (tapas) en daarna gegrild vlees, konijn, kip en varkensvlees, alles even lekker gekruid. Eroverheen was natuurlijk olijfolie gegoten met heel veel rozemarijn. Dat is echt een combinatie om te proberen. De volgende keer bij de barbecue ga ik dat zeker doen. Aan de tafel naast ons zaten Duitssprekende mensen, we waren dus niet de enige buitenlanders die dit prachtige plekje bezochten. De wijn was er ook al erg lekker en natuurlijk van een lokale wijnboer. Gelukkig was Frans als onze bob erg bescheiden en hij heeft ons veilig thuisgebracht. We hebben een heerlijke dag gehad!

De volgende dag kwamen Lieke Nolan, Rowin en Kian. De foto's heb ik nog niet allemaal, maar wel een paar leuke opnames van ons etentje in La Picaeta op maandag. Het eten is daar wel erg Spaans, dus de jongens moesten wel een beetje slikken, letterlijk en figuurlijk. De eerste gang, een bord vol met rijst, een beetje zoals de paella, kregen ze niet op. Maar het eten daarna, maakte een boel goed: patatjes met kip.

1. Altijd de moeite waard. Als toetje kregen ze ook nog een lekker stuk ijs alleen nam Kian een soort taartje met chocolade. Dat was een succes. Zo was het alles bij elkaar toch nog positief. Als ik de andere foto's van Lieke heb gekregen zal ik in de volgende blog wat meer vertellen over deze logeerpartij. Wordt dus vervolgd.