De zondvloed is voorbij

Nu het niet meer regent is het weer lekker zonnig en rond de 20 graden. Vanmiddag hebben we dus weer in de zon gezeten.

hier was het brugje afgezet

Ik wil jullie de plaatjes laten zien van onze rio Magre, die nu ineens een echt riviertje geworden is. Voor de mensen die hier weleens geweest zijn, ons normale bruggetje is afgezet omdat het water daar gewoon overheen stroomt. We moeten dus omrijden en over het andere, iets hogere bruggetje naar het dorp. Ik heb van beide foto's gemaakt en eerlijk gezegd is het tweede bruggetje wat spectaculairder dan het andere, het water dat eronderdoor stroomt maakt een lawaai als van een echte hardstromende beek. Leuk om te zien en te horen. Het water is wel roodbruin, maar dat komt door de erosie,

hier konden we nog wel overheen

alle grond heeft hier zo'n kleur en de regen neemt de aarde dus gewoon mee. Zelfs van ons bergje, met torentje is weer een hap grond verdwenen, althans dat is ingezakt, om uiteindelijk zelfs van Spanje een vlak land te maken denk ik.....

Verder heb ik nog een verhaaltje over onze juf Laura. Ze is tien dagen geleden getrouwd op een wel heel eigen wijze. In Spanje is het gebruikelijk dat een trouwpartij met veel ceremonie en feest gepaard gaat. Laura en haar Artur vinden en vonden dat onzin. Ze zijn al meer dan 15 jaar samen en wonen al 10 jaar samen, wat een flauwekul dus.

Enfin, omdat zij de jongste is van drie zussen is er dus toch het een en ander georganiseerd achter hun rug om. De dag voor de bruiloft had ze toch nog maar een jurkje (gewoon donkergroen, kort) gekocht en Artur had volgens mij een nieuwe bloes. Ze moesten om 8 uur 's avonds in het gemeentehuis zijn en voor die tijd hadden ze dus ook  niks gepland. Om een uur of zes gingen ze naar hun ouderlijk huis, waar de familie van beide kanten was en van daaruit zijn ze getrouwd. Tot zover niks bijzonders, maar erna was het dus toch groot feest. Bij het uit het stadhuis komen klonk uit vier trompetten "I did it my way"....en in de gelegenheid waar ze daarna gingen eten was toch ook een bruidstaart met alles erop en eraan. Ook de huwelijksreis gaf aan dat men hier ook wel gevoel voor humor heeft: Artur is in april uit een hoge spar gevallen en had 7 botbreuken met alle narigheid van dien. Dus hebben hun vrienden een boomhut voor hen geregeld in de buurt van Bilbao, 14 meter hoog waar je kunt slapen.    De volgende ochtend werd het ontbijt met een soort lift aan een touw omhoog gehesen. Mochten jullie nog eens "anders" met vakantie willen in Spanje, ik kan wel aan het adres komen. Ook in de buurt van Barcelona hebben ze die boomhutten.
 Inmiddels zijn de señora en senor weer thuis. De verhalen krijgen we nog te horen. Ze hebben ons alvast wat foto's gestuurd.

Terwijl ik  aan het bloggen ben vallen er weer wat druppels, maar de zon  laat ons niet in de steek...het is dan ook 1 december. Groeten uit een zonnig Spanje!