Inmiddels is het maart en hebben we alweer heerlijk weer. Hier is februari altijd de koudste en enige echte wintermaand maar de temperaturen vielen mee al hebben we wel een aantal dagen regen gehad.
Er is wel weer wat te vertellen, dus hier komen de verhalen: allereerst onze nieuwste aanwinst, de scooter.
Vrienden die terug gingen naar Nederland hebben hem aan ons gegeven, zomaar...maar dan ben je in Spanje nog niet klaar. Eerst moet je hem natuurlijk verzekeren...maar dan moet hij eerst naar de keuring. Omdat hij twee jaar niet had gereden hebben we hem eerst naar een motor-werkplaats gebracht die hem van top tot teen hebben nagekeken en waar nodig gerepareerd. Daarna naar de keuring, weliswaar tijdelijk verzekerd, maar alleen om er mee naar de keuring te gaan. We troffen het want er was een tijdelijk keuringstation ingericht in ons dorp. Maar helaas waren de rijen wachtenden zo lang, dat pas de derde keer de keuring kon doorgaan: goedgekeurd tot 2017. Hij is nu dus gekeurd en verzekerd, maar nu nog overschrijven op onze naam....om dat te kunnen moet je een NIE-nummer hebben. Geen probleem, dat hebben we al gekregen toen we ons huis kochten, was voor permanent dus kleinigheidje, nou niet dus, die van Rob (dus de mijne ook denk ik) moet weer een nieuwe datum krijgen. Vanochtend dus naar Valencia om een stempel en een document. Dat moeten we over een week ophalen. Oh ja en tussendoor hebben we ook een document op het gemeentehuis moeten halen. Ja ja, men gaat hier grondig te werk. Maar ach we hebben alle dagen vrij, dus maakt het ons niet uit. Je zult hier maar een full time baan hebben....
Tussendoor kwamen onze vrienden uit België hun carnavalsvakantie hier vieren met Noémie en Mick. Jammer genoeg voor de kinderen vertrokken zij op de dag dat Lieke met haar jongens kwam. Dat heb je met die vakantiespreiding. Volgende keer beter. Het was gezellig om jullie weer te zien
De barbecue bij Tobi en Aud was reuze gezellig, we spreken ongeveer evengoed/slecht Engels, dus redden we ons prima. Sommige Noorse woorden lijken zelfs wel een beetje op Nederlands, dus als we het echt niet meer weten gebruiken we een woord uit de eigen taal. Dat werkt ook. Op de foto zie je hen bij de Chinees, die hebben we
ontdekt in Montserrat, zeker de moeite waard om eens heen te gaan. Was erg lekker....
Dezelfde week zijn we naar Requena geweest waar een feestelijk weekend was rond wijn en worstjes. Elke streek in Spanje heeft wijnen, worsten en olijfolie van die streek. We kregen een wijnglas, een bordje en een kaartje om stukjes vanaf te scheuren en konden zo van allerlei lekkers proeven. Ik heb weer een lekkere lokale wijn ontdekt de Bobal. Heeft wel iets van de Rioja en is heerlijk bij de worsten.
Maar eerst dronken we nog even een kopje koffie in de prille februarizon op een terras. Dat is hier een bijzondere gewoonte, het kan niet koud genoeg zijn, maar de terrassen zitten vol, desnoods met een dikke winterjas sjaal en handschoenen, maar je zit gewoon buiten.
Onderweg naar de wijn en worstjes kwamen we langs de arena waar de nodige mensen naar binnen liepen, dus nieuwsgierig als we zijn, wij ook. Ze waren net begonnen met de eerste stier te pesten, maar het zat al voor de helft vol. De mensen waren prachtig
aangekleed met traditionele Spaanse kleding en zaten allemaal lekker in de zon op de tribunes. Zodra de stier een uitval deed ging er een zacht meelevend gegrom door de mensen, brrrr. Niks voor mij. We zijn gauw weer vertrokken, dat hebben we ook weer gezien. Wel grappig is dat er boven sommige ingangen van de arena "sol" staat.Als je daar naar binnen gaat zit je aan de zonkant. Heb ik bij voetbal nog nooit gezien.
In de voorjaarsvakantie kwamen Lieke en de jongens gezellig een paar dagen logeren. Hoewel het echt koud was in de schaduw, bleef het zwembad trekken als een magneet. Inderdaad Nolan heeft de sprong gemaakt, in het zwembad en meteen er weer uit: 9 graden...!!!Ik heb het op een videootje gezet, maar het plaatsen op de blog mislukte jammer genoeg.
We zijn natuurlijk lekker uit eten geweest en omdat de andere restaurants vol waren zijn we naar La Picaeta gegaan, altijd leuk alleen al om de grote ronde tafel. De kinderen eten gewoon patatas fritas en wij laten ons het Spaanse eten en de wijn goed smaken.
Een hoogtepunt in de week was de tentoonstelling van de Ninots. Dat zijn een soort kleine carnavalspoppen die voor de Fallas zijn, speciaal voor de kinderfallas. Ik heb vorig jaar al eens foto's op de blog gezet van de Fallas, dat zijn meters hoge beeldengroepen van hout, papier en kunststof die na het einde van het feest verbrand worden op 19 maart 's avonds.
Dat verbranden is op zich ook een groot feest, maar de poppen zijn echt kunstwerken, dus het is ook wel jammer dat alles dan weer weg is. Daarom gaat de
mooiste naar het Fallas museum. Van te voren wordt er door elke buurt/groep/bedrijf of club
die de fallas maken en daar een jaar over doen, een kleintje ingeleverd voor het ninots-museum.
Dat is tijdelijk, voor 1 of 2 euro kun je al dat moois bekijken. We zijn er dus met de boys heen geweest. Het leuke is wel dat de poppen, een deel is net zo groot als een volwassen mens
maar je hebt ook de mini's die achter glas tentoongesteld zijn. Vaak stellen ze bekende personen uit de politiek, de filmwereld, maar ook het koningshuis voor en allerlei schandalen worden uitgebreid op de hak genomen.
Soms is het overduidelijk, zoals een pastoor met kinderen, de leden van het koningshuis, politici maar soms moet je echt langer kijken en opschriften lezen om te snappen wat er bedoeld wordt. Ongetwijfeld is het voor Spanjaarden makkelijker, maar we doen ons best. Sommige beelden zijn ware kunststukjes zoals het beeld van John Lennon en Yoko Ono. Prachtig gemaakt. Je kunt zien dat Kian het prachtig vindt, hij kroop er geregeld tussen de beelden met een gekke snuit.
Het weekend erna hebben mijn broer Bas en zijn vrouw hier gezellig een paar dagen gelogeerd. Het weer werkte enorm mee en we hebben heerlijk gebarbecued, wel in de buitenkeuken, maar toch, op 1 maart eet je niet vaak buiten.
We hebben een drukke maar gezellige maand gehad. Over een paar weken vertel ik weer verder over onze Spaanse overwintering. Tot dan.
Er is wel weer wat te vertellen, dus hier komen de verhalen: allereerst onze nieuwste aanwinst, de scooter.
Vrienden die terug gingen naar Nederland hebben hem aan ons gegeven, zomaar...maar dan ben je in Spanje nog niet klaar. Eerst moet je hem natuurlijk verzekeren...maar dan moet hij eerst naar de keuring. Omdat hij twee jaar niet had gereden hebben we hem eerst naar een motor-werkplaats gebracht die hem van top tot teen hebben nagekeken en waar nodig gerepareerd. Daarna naar de keuring, weliswaar tijdelijk verzekerd, maar alleen om er mee naar de keuring te gaan. We troffen het want er was een tijdelijk keuringstation ingericht in ons dorp. Maar helaas waren de rijen wachtenden zo lang, dat pas de derde keer de keuring kon doorgaan: goedgekeurd tot 2017. Hij is nu dus gekeurd en verzekerd, maar nu nog overschrijven op onze naam....om dat te kunnen moet je een NIE-nummer hebben. Geen probleem, dat hebben we al gekregen toen we ons huis kochten, was voor permanent dus kleinigheidje, nou niet dus, die van Rob (dus de mijne ook denk ik) moet weer een nieuwe datum krijgen. Vanochtend dus naar Valencia om een stempel en een document. Dat moeten we over een week ophalen. Oh ja en tussendoor hebben we ook een document op het gemeentehuis moeten halen. Ja ja, men gaat hier grondig te werk. Maar ach we hebben alle dagen vrij, dus maakt het ons niet uit. Je zult hier maar een full time baan hebben....
Tussendoor kwamen onze vrienden uit België hun carnavalsvakantie hier vieren met Noémie en Mick. Jammer genoeg voor de kinderen vertrokken zij op de dag dat Lieke met haar jongens kwam. Dat heb je met die vakantiespreiding. Volgende keer beter. Het was gezellig om jullie weer te zien
De barbecue bij Tobi en Aud was reuze gezellig, we spreken ongeveer evengoed/slecht Engels, dus redden we ons prima. Sommige Noorse woorden lijken zelfs wel een beetje op Nederlands, dus als we het echt niet meer weten gebruiken we een woord uit de eigen taal. Dat werkt ook. Op de foto zie je hen bij de Chinees, die hebben we
ontdekt in Montserrat, zeker de moeite waard om eens heen te gaan. Was erg lekker....Dezelfde week zijn we naar Requena geweest waar een feestelijk weekend was rond wijn en worstjes. Elke streek in Spanje heeft wijnen, worsten en olijfolie van die streek. We kregen een wijnglas, een bordje en een kaartje om stukjes vanaf te scheuren en konden zo van allerlei lekkers proeven. Ik heb weer een lekkere lokale wijn ontdekt de Bobal. Heeft wel iets van de Rioja en is heerlijk bij de worsten.
Maar eerst dronken we nog even een kopje koffie in de prille februarizon op een terras. Dat is hier een bijzondere gewoonte, het kan niet koud genoeg zijn, maar de terrassen zitten vol, desnoods met een dikke winterjas sjaal en handschoenen, maar je zit gewoon buiten.
Onderweg naar de wijn en worstjes kwamen we langs de arena waar de nodige mensen naar binnen liepen, dus nieuwsgierig als we zijn, wij ook. Ze waren net begonnen met de eerste stier te pesten, maar het zat al voor de helft vol. De mensen waren prachtig
We zijn natuurlijk lekker uit eten geweest en omdat de andere restaurants vol waren zijn we naar La Picaeta gegaan, altijd leuk alleen al om de grote ronde tafel. De kinderen eten gewoon patatas fritas en wij laten ons het Spaanse eten en de wijn goed smaken.
Een hoogtepunt in de week was de tentoonstelling van de Ninots. Dat zijn een soort kleine carnavalspoppen die voor de Fallas zijn, speciaal voor de kinderfallas. Ik heb vorig jaar al eens foto's op de blog gezet van de Fallas, dat zijn meters hoge beeldengroepen van hout, papier en kunststof die na het einde van het feest verbrand worden op 19 maart 's avonds.
Dat verbranden is op zich ook een groot feest, maar de poppen zijn echt kunstwerken, dus het is ook wel jammer dat alles dan weer weg is. Daarom gaat de
Het weekend erna hebben mijn broer Bas en zijn vrouw hier gezellig een paar dagen gelogeerd. Het weer werkte enorm mee en we hebben heerlijk gebarbecued, wel in de buitenkeuken, maar toch, op 1 maart eet je niet vaak buiten.
We hebben een drukke maar gezellige maand gehad. Over een paar weken vertel ik weer verder over onze Spaanse overwintering. Tot dan.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten