Het kijkt wel zomer!
We hebben twee heerlijke dagen gehad, 23 graden in de schaduw. Het is onvoorstelbaar dat je rond 6 uur 's avonds nog zo op het terras kunt zitten, terwijl het in Nederland al bijna donker is. Want dat zien we steeds op de tv als ze weer van die live-reportages uitzenden. Donker en nat is het thuis en hier schijnt de zon en is het heerlijk weer. We treffen het zo met het weer hier.
Vanavond begon het trouwens weer hard te waaien, de wind loeit dan om het huis maar koud is het nog steeds niet. Hier noemen ze die wind de Poniente. Van oorsprong is dat de droge wind die vanuit het noordwesten over Gibraltar waait, maar inmiddels geldt die naam voor de hele oostkust-regio. Het waait wel veel hier in deze tijd van het jaar, maar we hebben bijna altijd wel een plekje uit de wind waar je lekker buiten kunt zitten. Dat we op het terras bij het huis kunnen zitten gebeurt niet zo vaak, vaker is het lekker in de buitenkeuken, daar ontbijten we en drinken we ons kopje koffie. De rest van de dag zijn we bezig met van alles en nog wat.
Zo heeft Rob vandaag twee hangkasten omgebouwd tot legkasten. Zo hebben we een plekje voor het linnengoed en voor onze kleren. Morgen kan ik dan eindelijk de koffers uitpakken. uit een koffer leven is toch anders dan je kleren gewoon in de kast hebben. Ik maak morgen de laatste slaapkamer schoon met de stoomreiniger zodat we dan alles helemaal gereinigd hebben. De bijbehorende badkamer krijgt dezelfde behandeling en ruikt dan weer helemaal fris. Door de wind is er wel vaker stof in huis, dat is goed te merken. Ik denk dat de vorige eigenaar ervoor gezorgd heeft dat het huis goed schoon was vlak voordat wij kwamen want zoveel stof als er in de laatste dagen lag, heb ik hier nog niet eerder gezien.
Wat doe je verder zo over de dag verspreid. Ik ben gisteren voor het eerst alleen met de auto weg geweest. Dat klinkt vreemd omdat ik dat gewend ben te doen, maar als we hier boodschappen doen gaan we steeds met z'n tweeën op stap. Omdat het gezellig is en om de wereld om ons heen te verkennen. Gisteren was Rob zo lekker bezig dat hij eigenlijk geen zin had om mee te gaan, dus ging ik alleen. Het was wel spannend omdat de omgeving hier bestaat uit allemaal kronkelweggetjes die ook nog eens allemaal op elkaar lijken. Omdat Rob altijd rijdt was ik een beetje onzeker of ik de weg terug wel zou vinden. Maar dat bleek dus onnodig want ik reed in een keer naar de winkels in het dorp en vond ook de weg terug meteen. Weer een zorg minder!
We kwamen eergisteren een kudde schapen tegen met een (jonge) herder erbij die een paar honden had, wat niet opzienbarend is en een ezel. Die had manden aan beide kanten hangen in de vorm van trechters die zo oud leken dat ze nog van zijn grootvader konden zijn, heel pittoresk. Volgende keer dat we hem tegenkomen maak ik foto's. De schapen horen we de hele dag blaten, dus hij kan nog niet ver zijn en vanochtend hoorde ik de ezel balken alsof hij bij het hek stond.
Tenslotte nog de marmelade. Die heb ik gisteren gemaakt. het recept heb ik van onze gastvrouw in november/december gekregen en ik ben zeer tevreden, lekkere sinaasappelmarmelade is het geworden, van de eigen sinaasappelen natuurlijk.
Overigens heb ik nog niks gehoord over de anijsachtige struik, dus mocht er iemand een idee hebben laat het even weten, je maakt ons er blij mee. Tot de volgende keer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten