dinsdag 27 november

Op naar Valencia

Maandagochtend gaan we naar Valencia om ons NIE-nummer te halen. Vol vertrouwen rijden we meteen naar het Officina de  Policia aan de Calle de Bailen toe. We weten de weg. Rob gaat naar binnen en ik blijf buiten met de honden. Na vijf minuten komt hij wat lacherig terug...heeft nr 45 en ze zijn bij nummer 6. Dat wordt dus wachten. Maar daar heb ik op gerekend, met een boek ga ik in de auto de tijd doden. Af en toe komt Rob even langs en ik doe zelfs nog even een tukje.......Tegen half twee, drie uur later, is hij aan de beurt. Maar helaas, hij moet eerst even bij de bank een betaling van 9,11 euro gaan doen. Waarom hebben ze dat niet eerder gemeld, enfin, de betaling was in twee minuten geregeld, maar het was nog steeds zo druk dat hij geen nieuw nummertje meer kreeg. Met de boodschap dat we om 5 uur in de middag weer terug kunnen komen rijden we uiteindelijk weg uit Valencia. Dat wordt dus dinsdag weer een tochtje naar Valencia. Zo leren we omgaan met de bureaucratie in Spanje, dat Rob niet blij was, kun je je de voorstellen. 
Maar daarom gaan we nog een tochtje maken naar de stranden bij Valencia. Het is wat bewolkt , maar wel 23 graden in de stad. Sommige mensen loper er bij alsof het vriest, dikke winterjassen en sjaals om, maar als je de Spaanse zomertemperaturen gewend bent is het nu niet warm, maar voor ons is het heerlijk.We gaan even bij een restaurantje met overdekt  terras een broodje eten en een kopje koffie drinken en voor Rob een lekker biertje tegen de stress. Er zitten nog een paar senioren maar wel Spanjaarden. Net als overal word je vriendelijk en snel bediend. Daarna rijden we nog wat verder langs de kust ten noorden van Valencia. Er staan ook hier flinke appartementengebouwen, maar deze zijn voor een deel bewoond want er hangt wasgoed buiten. Of het buitenlanders zijn of locals, dat kunnen we niet zien, het is overal rustig en de stranden zijn leeg. Wat een verschil met de zomer denk ik. Het ziet er wel vriendelijk uit. Overal staan speeltoestellen voor kinderen en bankjes voor de ouderen. Er is ook veel parkeergelegenheid al zal het in de zomer wel vol met auto's staan. Wat dat betreft is er weinig verschil met de Nederlandse stranden denk ik. De foto's willen weer anders dan ik maar ze staan er tenminste op dus laat ik ze maar. Het is een heel eigenzinnig blogprogramma en het maakt gedeeltelijk zelf de dienst uit, merk ik wel. Elke keer gaat het me wel makkelijker af, maar het blijft ingewikkeld.
Bij "onze" mercadona in Betera doen we de boodschappen en dat is al echt vertrouwd. Er is naast de winkelingang een autoingang, daar kun je de parkeergarage in, die gelijkvloers is. Wel erg netjes en comfortabel. De meeste mensen kijken niet eens of er een plekje buiten is maar rijden meteen die garage in. Erg slim gemaakt. Deze supermarkt is een soort Spaanse Jumbo, wel veel keus, maar niet veel nonfood dingen, die je toch eigenlijk niet nodig hebt. Voor de andere zaken gaan we naar de Chinese bazar, die ons doet denken aan de Accion. Ik heb er ook breiwol en breipennen gekocht, want die had ik dus niet meegenomen omdat ik thuis net aan het spinnen was voor nieuw breiwerk. We gaan vanaf Betera naar ons huisje, dat is nog zo'n 12 km en dat is een vertrouwde route, met zes rotondes want dat is in Spanje ook erg populair! Elke kruising waar weleens twee auto's tegelijk aankomen is hier een forse rotonde. Bovendien zijn de meeste wegen, vooral in de bebouwde kom eenrichting, dus een botsing hier moet je echt regelen want anders gaat dat niet lukken...De rest van de dag zijn we met de gewone dingetjes bezig, Rob bestudeert de zakelijke kanten van het kopen van een huis hier en ik doe wat huishoudelijk werk. Verder verdoen we onze tijd met het proberen contact met internet te krijgen, wat dus na twaalf uur in de ochtend eigenlijk niet meer lukt. Dus blog ik voortaan op de ochtend en niet meer 's avonds. 
Morgen gaan we de slaapplaatsen voor onze dochters in orde maken want die komen donderdag al vroeg aan op Valencia, voor een gezellig lang weekend, We kijken er naaruit.