zaterdag 17 november

Omgeving verkennen

Dit is de tweede versie omdat ik de eerste per ongeluk wegdrukte. Helaas. Maar goed, we zijn dus vandaag op pad gegaan om de streek te verkennen, want willen we hier gaan zoeken naar een huisje of zijn er redenen om ergens anders te zoeken. Maar eerst zal ik de foto's van ons huisje laten zien.

De eerste foto is van onze achterdeur, maar die gebruiken we het meest omdat de auto aan die kant geparkeerd staat, wel zo makkelijk. Daarnaast is de patio waar we meestal koffie drinken 's ochtends omdat de zon daar dan staat. Hier boven zie je ons terras aan de officiële voorkant, van waar het pad stijl naar beneden gaat. Om die reden gebruiken we het niet alleen de honden wandelen van daar uit een rondje in de tuin. De laatste foto is het uitzicht over het dal. Bedenk erbij dat er nog zeker vier huizen "onder"ons staan, zo hoog is het.

We vertrokken vanochtend richting Olocau, een leuk stadje, dat eigenlijk een dorpje is, maar omdat het zo dicht op elkaar gebouwd is heeft het meer van een stadje. Er is helemaal niets, alleen één bar hebben we er gezien, te weinig om je op te richten dus. Vandaar zijn we naar Lliria gereden, een grote plaats. Daar reden we gewoon doorheen, te groot!

Daarna was de bestemming, Villar del Arzobispo. dat werkelijk prachtig ligt, zie de foto hieronder, maar het voldoet niet aan onze wensen want het ligt te ver van de kust, toch gauw meer dan 50 km!  Bovendien lijkt het in een grote ring van ruines te liggen, gewoon verlaten bouwvallen die nooit opgeruimd zijn, niet iets om vrolijk van te worden.

Daarna hebben Pedralba bezocht, een prachtig plekje waar we een eindje langs een riviertje de Turia hebben gereden. De meeste rivieren zijn droog en als er al een stroompje in loopt is het meer een beekje, maar de bedding belooft spektakel als het echt hard gaat regenen! De weg die we reden liep naar Bugarra, waar echt mooie huizen staan, maar te ver van de weg of teveel in de begroeiing om ze goed te kunnen bekijken, maar dit is een plekje om met de makelaar te gaan bezoeken.

wijngaardje, de druiven nog niet geplukt

Deze sinaasappelen hebben we alleen maar gefotogrfeerd!

een olijfboom die als goed kijkt bomvol zit.

Ons volgende dorp was Benaguasil, ook mooi in de bergachtige omgeving met veel vakantiehuizen tegen de hellingen aan. Onderweg was het een en al citrusvelden, met bomen die werkelijk overladen zijn met sinaasappelen, mandarijnen of citroenen, en ja daar hebben we een paar sinaasappelen "geoogst" omdat we behoorlijk uitgedroogd waren. Er was in geen velden of wegen een eigenaar te zien aan wie we het konden vragen, dus hebben we ze gepikt.....en zo lekker als ze direct van de boom smaken, zo lekker hebben we ze nog niet eerder geproefd!
Het bloggen gaat nog niet helemaal naar wens, maar de foto's staan er in elk geval op.

Als laatste hebben we een Carrefour in l'Éliane bezocht, een enorme winkel die door de naam supermarkt niet meer gedekt wordt. Er zijn echt tientallen winkels in die werkelijk alles verkopen wat je maar wilt, van schoenen tot juwelen, maar ik heb alleen het supermarktdeel bezocht om er de boodschappen voor zondag te doen. Dan zijn de winkels hier over het algemeen ook dicht. Waar we wel aan moeten wennen is de lange middagsluiting, van 12 tot 4, wat natuurlijk in de warme tijd prima is, maar er is nu echt geen reden om zo lang dicht te gaan...
We hebben onder meer lekkere Spaanse kaasjes gekocht, erg handig voor beginners zoals wij in een verpakking met acht verschillende kaasjes met de naam er duidelijk op gedrukt. Zo heet blauwe schimmelkaas Queso azul, en Brie heet Queso Brie..... Zo leer je nog eens wat. 

Van de Carrefour zijn we snel terug gereden omdat het ijs dat we gekocht hadden toch snel begon te smelten. Hoewel we een bewolkte dag hebben is het toch weer 20 graden en daar blijft ijs niet zo lang goed bij. Terwijl we nu lekker binnen zitten, bijna tien uur 's avonds regent het en horen we in de verte onweer. Morgen is het dan weer lekker fris en schoon buiten. Een buitje in de nacht is toch prima.  
Morgen is Moriara ons doel, daar wonen kennissen (Fred en Margriet) in een echte urbanisatie, dat is een nieuw gebouwde wijk met vaak dezelfde huizen, die dus de helft van het jaar leeg staan. We zijn erg benieuwd en maken weer foto's.